Нырка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Нырка чалавека

Нырка (лац.: ren) — парны орган мочавыдзяляльнай сістэмы ў пазваночных жывёл, у тым ліку чалавека. Удзельнічаюць у гамеастазе, абмене былкоў і выгляводаў, утварэнні біялагічна актыўных рэчываў, якія рэгулююць узровень крывянога ціску, скорасць утварэння эрытрацытаў, сакрэцыю альдастэрону наднырачнікамі, састаў крыві і выводзяць з арганізма канчатковыя прадукты азоцістага абмену рэчываў.

Тапаграфія[правіць | правіць зыходнік]

У чалавека ныркі размешчаны ў забрушыннай прасторы па абодвух баках ад хрыбетніка на ўзроўні паясніцы ў праекцыі Th12 — L3 (12-га груднога — 3. паяснічнага пазванкоў), прычым правая нырка ў норме размешчана крыху ніжэй, бо зверху яна мяжуе з печанню (у дарослага верхні полюс правай ныркі звычайна дасягае ўзроўню 12-га межрэбер'я, верхні полюс левай — узровень 11-га рэбра).

Функцыі нырак[правіць | правіць зыходнік]

  • Экскрэторная (выдзяляльная)
  • Осмарэгуліруючая
  • Іёнарэгуліруючая
  • Інкрэторная (унутрасекраторная)

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]