Поль Бія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Поль Бія
фр.: Paul Biya
Поль Бія
сцяг
2-і Прэзідэнт Камеруна
з 6 лістапада 1982
Папярэднік: Ахмаду Ахіджа
сцяг
1-ы Прэм'ер-міністр Камеруна
30 чэрвеня 1975 — 6 лістапада 1982
Папярэднік: Пасада заснавана
Пераемнік: Бела Буба Майгары
 
Партыя: Дэмакратычнае аб'яднанне камерунскага народа
Адукацыя: Парыжскі інстытут палітычных навук
Прафесія: Юрыст[1]
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: Каталіцтва[2]
Нараджэнне: 13 лютага 1933(1933-02-13) (86 гадоў)
Мвамекаа, Французскі Камерун
Жонка: 1) Жанна-Ірэн Бія
2) Шанталь Бія
Дзеці: сын: Фрэнк"[3]
 
Сайт: prc.cm/en/
 
Узнагароды:
Вялікая стужка ордэна Доблесці
Вялікая стужка ордэна Заслуг

Поль Бія́ (фр.: Paul Biya; нар. 13 лютага 1933, Мвамекаа, Французскі Камерун) — камерунскі палітычны і дзяржаўны дзеяч; прэм'ер-міністр Камеруна (19751982), затым прэзідэнт Камеруна1982).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Палітычная кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

Поль Бія нарадзіўся 3 лютага 1933 года ў вёсцы Мвамекаа. Па этнічнай прыналежнасці фанг (булу)[4]. У 1956 годзе скончыў ліцэй генерала Леклерка ў Камеруне, атрымаў дыплом па спецыяльнасці «філасофія»[5]. З чэрвеня 1956 года праходзіў навучанне ў ліцэі Луі ле Гран у Парыжы, таксама вучыўся ў Сарбоне[5]. У 1962 годзе ён скончыў Інстытут даследаванняў «заморскіх тэрыторый» у Парыжы[1]. У тым жа годзе Бія паступіў на дзяржслужбу, працаваў чыноўнікам па асобых даручэннях у канцылярыі прэзідэнта Ахмаду Ахіджа, затым у 1964 годзе быў прызначаны дырэктарам кабінета ў Міністэрстве нацыянальнай адукацыі, моладзі і культуры, а ў 1965 годзе стаў генеральным сакратаром Міністэрства[4].

30 чэрвеня 1975 года Поль Бія быў прызначаны на пасаду прэм'ер-міністра Камеруна[4].

Прэзідэнт[правіць | правіць зыходнік]

4 лістапада 1982 года прэзідэнт Ахмаду Ахіджа нечакана абвясціў пра сваю адстаўку. 6 лістапада, паводле канстытуцыі, Поль Бія змяніў яго на пасадзе прэзідэнта[4]. У жніўні 1983 года Бія абвінаваціў Ахіджа ў падрыхтоўцы чэрвеньскага дзяржаўнага перавароту[6]. 14 верасня Поль Бія стаў старшынёй партыі Камерунскі нацыянальны саюз, пераназванай у 1985 годзе ў Дэмакратычнае аб'яднанне камерунскага народа[4].

Поль Бія і прэзідэнт ЗША Джордж Буш, 2003.

6 красавіка 1983 года ўрадавыя войскі здушылі спробу ваеннага перавароту. Пасля гэтага Бія распусціў Рэспубліканскую гвардыю[6]. Ён перамог на прэзідэнцкіх выбарах 14 студзеня наступнага года і быў пераабраны на выбарах 24 красавіка 1988 года з вынікам 98,75 % галасоў[7].

11 кастрычніка 1992 года ў краіне прайшлі прэзідэнцкія выбары, перамогу на якіх атрымаў Поль Бія, набраўшы 39,98 %[7]. У 1996 годзе Бія быў абраны тэрмінам на год старшынёй Арганізацыі Афрыканскага Адзінства[4]. На прэзідэнцкіх выбарах, якія прайшлі 12 кастрычніка 1997 года, ён быў пераабраны з вынікам 92,57 % галасоў[7].

11 кастрычніка 2007 года ў краіне адбыліся чарговыя прэзідэнцкія выбары, паводле вынікаў якіх Бія зноў атрымаў перамогу, набраўшы 70,92 % галасоў[7].

9 кастрычніка 2011 года Поль Бія быў пераабраны, набраўшы на прэзідэнцкіх выбарах 77,99 % галасоў[7].

Поль Бія вінаваціцца многімі ў дыктатуры, асабліва выхадцамі з былога Брытанскага Камеруна. У шматлікіх спісах сучасных дыктатараў свету Бія таксама фігуруе нароўні з Мсваці III, Тэадора Абіянгам Нгема Мбасога і Робертам Мугабэ[8][9]. Так, у рэйтынгу часопіса Парад за 2009 ён займае 19-ю пазіцыю ў спісе найгоршых дыктатараў свету[10].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Кто есть кто в мировой политике — М.: Политиздат, 1990. — С. 61. — ISBN 5-250-00513-6.
  2. Strengthening Spiritual Ties
  3. Президенты с самым большим стажем и их семьи. Топ-10 , Газета «Коммерсантъ» (02.03.2005).
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Бія Поль. Біяграфія , E-News.com.ua .
  5. 5,0 5,1 Екатерина Адамова, Кирилл Новиков, Антон Парыгин, Максим Сухманский, Анна Черникова. Все мировые лидеры , Журнал «Власть» (01.09.2003).
  6. 6,0 6,1 Jonathan C. Randal. Tales of Ex-Leader's Role In Revolt Stun Cameroon (англ.) , The Washington Post (April 15, 1984).
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Elections in Cameroon (англ.) , AFRICAN ELECTIONS DATABASE .
  8. David Wallechinsky, Tyrants: the World’s 20 Worst Living Dictators, Regan Press, 2006, pp. 286—290
  9. The World’s Worst Dictators — 2007
  10. Parade Magazine. « The Worlds 10 Worst Dictators», 22 March 2009

Шаблон:Прэзідэнты Камеруна