Рэчкі (Даўгінаўскі сельсавет)

Рэчкі
Краіна	Беларусь
Вобласць	Мінская
Раён	Вілейскі
Сельсавет	Даўгінаўскі
Каардынаты	54°41′28″ пн. ш. 27°35′45″ у. д.HGЯO
Насельніцтва	▼14 чал. (2009);
Часавы пояс	UTC+3
Тэлефонны код	+375 1771
Паштовыя індэксы	222424
Аўтамабільны код	5

Рэ́чкі^[1] (трансліт.: Rečki, руск.: Речки) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

Гісторыя

У канцы XVIII ст. вёска ў Ашмянскім павеце ВКЛ, уласнасць графа Л. Агінскага.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 г. ў складзе маёнтка Мільча М. Тышкевіча, у Вілейскім павеце Мінскай губерні. У 1897 г. вёска ў Мільчанскай воласці Барысаўскага павета Мінскай губерні.

З 1921 года вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі^[2].

З лістапада 1939 года ў БССР. З 4 снежня 1939 г. ў Вілейскім павеце Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 г. ў Крывіцкім раёне, з 12 кастрычніка 1940 г. ў Мільчанскім сельсавее, створаны калгас імя Леніна.

У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 г. да 3 ліпеня 1944 г. акупіраваны нацыстамі.

З 20 верасня 1944 г. ў Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 г. ў Мінскай абласцях. У лістападзе 1949 г. новаўтвораны калгас імя Леніна. З 25 снежня 1962 г. ў Вілейскім раёне, з 17 сакавіка 1977 г. ў Даўгінаўскім сельсавеце^[3]. Землі ў складзе калгаса «Барацьбіт».

Насельніцтва

1800 год — 45 жыхароў, 6 двароў.
1897 год — 130 жыхароў, 22 двары.
1921 год — 138 жыхароў, 25 двароў^[4].
1931 год — 145 жыхароў, 28 двароў^[5].
1960 год — 130 жыхароў.
1988 год — 40 жыхароў, 21 двор.
2003 год — 25 жыхароў, 12 гаспадарак.
2008 год — 13 жыхароў, 8 гаспадарак.
2009 год — 14 чал.

Крыніцы

↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)
↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.
↑ Рашэнне выканкома Мінскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 17 сакавіка 1977 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1977, № 15 (1533).
↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 78.
↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 58

Літаратура

Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 8: Мінская вобласць, кн. 1 / рэдкал.: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2010. — 736 с.: іл. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-11-0520-1.

Спасылкі

На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

[1] Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)

[2] Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.

[3] Рашэнне выканкома Мінскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 17 сакавіка 1977 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1977, № 15 (1533).

[skorowidz2-4] Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 78.

[5] Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 58

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]