Самуіл Залманавіч Галкін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Самуіл Галкін
שמואל האַלקין
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні: Шмуэл Галкін
Дата нараджэння: 23 лістапада (5 снежня) 1897
Месца нараджэння:
Дата смерці: 21 верасня 1960(1960-09-21)[2] (62 гады)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства: Сцяг СССР СССР
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, драматург, перакладчык
Жанр: Лірыка, філасофская паэзія, драма
Мова твораў: руская і ідыш
Узнагароды:
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»

Самуіл Залманавіч Галкін (23.11(5.12).1897, Рагачоў21 верасня 1960, Масква) — яўрэйскі паэт, перакладчык і драматург.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Першыя творы Галкін пісаў на іўрыце. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі некаторы час жыў у Екацярынаславе. У 1922 годзе ён пераехаў у Маскву.

У далейшым Галкін звяртаецца да актуальнай савецкай тэматыцы, дэкларуе веру ў перамогу камуністычных ідэй і інтэрнацыянальнага гуманізму. У зборнік «Эрдышэ вэгн» («Зямныя шляхі», 1945) увайшлі патрыятычныя вершы аб Вялікай Айчыннай вайне. Значнай часткай творчасці Галкіна становіцца інтымная і філасофская лірыка («Кантакт», 1935), у якой фіксацыя найтонкіх рухаў душы набывае асаблівую рэльефнасць дзякуючы афарыстычным вершам, багаццю і гнуткасці мовы. Асноўны настрой гэтай лірыкі — любоў да жыцця, захапленне перад разнастайнасцю яе праяў. Свежасць успрымання арганічна зліваецца з глыбокім асэнсаваннем навакольнага свету.

Драматычныя творы «Бар-Кохба» (1939), «Суламіф» (1940), «Душа, якая спявае» ішлі на сцэнах яўрэйскіх тэатраў. Трагедыя «Паўстанне ў гета» («За жыццё», 1947) паказвае гераічнае паўстанне ў варшаўскім гета супраць нацысцкіх акупантаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Галкин Самуил Залманович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. Галкин Самуил Залманович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]