Сара Тысдэйл
| Сара Тысдэйл | |
|---|---|
| | |
| Асабістыя звесткі | |
| Дата нараджэння | 8 жніўня 1884[1][2][…] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 29 студзеня 1933[1][2][…] (48 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Пахаванне | |
| Грамадзянства | |
| Муж | Ernst B. Filsinger[d] |
| Альма-матар | |
| Прафесійная дзейнасць | |
| Род дзейнасці | паэтка, пісьменніца |
| Мова твораў | англійская |
| Узнагароды |
Pulitzer Prize for Poetry[d] (1918) |
Сара Тысдэйл (англ.: Sara Teasdale; 8 жніўня 1884 — 29 студзеня 1933) — амерыканская паэтэса.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзілася ў сям’і забяспечанага сярэдняга класу. Большую частку жыцця правяла ў Сент-Луісе, штат Місуры, і толькі апошнія гады жыла ў Нью-Ёрку. Ужо з дзяцінства ў яе было слабое здароўе, і толькі ў 9 гадоў яна змагла пайсці ў школу. У 1898 годзе яна паступіла ў Мэры-інстытут, але ўжо ў 1899 годзе перавялася ў Хосмер-хол, які і скончыла ў 1903 годзе.
Першы верш Тысдэйл быў надрукаваны ў мясцовай газеце Reedy’s Mirror у 1907 годзе, і ў тым жа годзе пабачыў свет яе першы зборнік вершаў «Санеты да Д’юз і іншыя вершы» (Sonnets to Duse and Other Poems). Другі зборнік, «Алена Траянская і іншыя вершы» (Helen of Troy and Other Poems) выйшаў у 1911 і быў добра прыняты крытыкай, што адзначыла лірычнае майстэрства аўтара і рамантычную тэматыку.
У 1913 годзе Тысдэйл закахалася ў паэта Нікаласа Вейчэла Ліндсэя (1879—1831). Ён штодня пісаў ёй лісты, але ў 1914 годзе паэтэса выйшла замуж за Эрнста Філсінгера, багатага экспарцёра, з якім, аднак, развялася ў 1929 годзе. Ліндсэй заставаўся яе сябрам да канца жыцця.
У 1915 годзе выйшаў трэці зборнік Тысдэйл, «Рэкі, што цякуць у мора» (Rivers to the Sea), а ў 1918 годзе яе зборнік «Любоўныя песні» (Love Songs) атрымаў тры прэміі: прэмію Паэтычнай суполкі Калумбійскага ўніверсітэта, Пулітцэраўскую прэмію за паэзію і штогадовую прэмію Амерыканскай паэтычнай суполкі.
У 1933 годзе Тысдэйл выдала апошні зборнік «Дзіўная перамога» (Strange Victory) і ў тым жа годзе скончыла жыццё самагубствам. Ліндсэй зрабіў тое самае на два гады раней. Пасля смерці Тысдэйл з’явілася легенда, што яе верш I Shall Not Care быў напісаны як развітальная запіска былому каханаму. Але насамрэч верш быў надрукаваны яшчэ ў 1915 годзе ў зборніку «Рэкі, што цякуць у мора».
Самы знакаміты верш Сары Тысдэйл — «І будзе пяшчотны дождж» (There Will Come Soft Rains), надрукаваны ў зборніку «Полымя і цень» (Flame and Shadow, 1920), — натхніў Рэя Брэдберы на аднайменнае апавяданне ў постакапаліптычным жанры, што ўвайшло ў зборнік «Марсіянскія хронікі». З гэтай нагоды аўтарства верша часам памылкова прыпісваецца Брэдберы.
Пераклады на беларускую
[правіць | правіць зыходнік]На беларускую мову творы Тысдэйл перакладалі Аляксей Арцёмаў, Андрэй Стэфановіч, Алена Пятровіч і Ганна Янкута[5].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 Sara Teasdale // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- 1 2 Sara Teasdale // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 1060.
- ↑ Sara Teasdale // Encyclopædia Britannica
- ↑ Сара Тысдэйл. Мая любоў — без міру(недаступная спасылка). Часопіс «ПрайдзіСвет» (22 ліпеня 2010). Архівавана з першакрыніцы 7 сакавіка 2016. Праверана 27 ліпеня 2014.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сара Тысдэйл- Вершы ў беларускім перакладзе