Свята-Міхайлаўскі сабор (Ліда)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Праваслаўны храм
Свята-Міхайлаўская царква
Касцёл Святога Іосіфа
Лідскія краявіды 04.jpg
53°53′37,42″ пн. ш. 25°18′11,63″ у. д.HGЯO
Краіна Flag of Belarus.svg Беларусь
Горад Ліда
Канфесія Беларуская праваслаўная царква
Епархія Лідская епархія
Архітэктурны стыль класіцызм
Дата заснавання 1797
Будаўніцтва 17971825 гады
Дата скасавання 1842
Статус Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 412Г000334шыфр 412Г000334
Матэрыял цэгла
Стан дзейнічае
Лагатып Вікісховішча Свята-Міхайлаўскі сабор на Вікісховішчы

Свята-Міхайлаўскі кафедральны сабор (першапачаткова Касцёл Святога Іосіфа) — праваслаўная царква ў г. Ліда на вул. Савецкай, помнік архітэктуры класіцызму. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння. З'яляецца рэдкім прыкладам царквы-ратонды ў каталіцкім дойлідстве[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Сабор Архангела Міхаіла ў Лідзе. Здымак пач. XX ст.

Касцёл Святога Іосіфа пры лідскім кляштары піяраў пабудаваны ў 17971825 гадах[1]. На будаўніцтва храма 5000 рублёў ахвяраваў Павел I[1]. Кляштар зачынены ў 1832 годзе. Касцёл у 1842 годзе гарэў, у 1863 годзе перароблены на праваслаўную царкву Міхаіла Архангела, пасля Вялікай Айчыннай вайны ў 1960-я гг. будынак быў абсталяваны пад планетарый. У 1971 г. знесена мураваная брама.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Корпус кляштара і званіца
Інтэр'ер

Мураваны храм-ратонда накрыты паўсферычным купалам, завершаны васьмігранным ліхтаром[1]. Да асноўнага круглага ў плане аб'ёму прылягаюць больш нізкія прамавугольныя ў плане аб'ёмы: прытвор з чатырохкалонным порцікам на галоўным фасадзе і двухпавярховая сакрысція па восі ўсход-захад, невялікія рызаліты з поўдня і воўначы[1]. У дэкоры фасадаў выкарыстаны дарычны ордар. Порцік і рызаліты ўвянчаны трохвугольнымі франтонамі. Вокны прамавугольныя[1]. Унутры па перыметры залы размешчаны 8 пар дарычных калон. Побач з касцёлам размешчаны мураваныя аднапавярховы корпус кляштара і аднаярусная званіца.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Лазука Б.А. Беларуская архітэктура XIX - пачатку XX стагоддзя // Гісторыя сусветнага мастацтва. Рускае і беларускае мастацтва XIX - пачатку XX стагоддзя. — Беларусь, 2011. — С. 342. — 430 с. — ISBN 978-985-01-0880-7.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1993, стар. 263—264.
  • Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007. -стар. 226—227.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]