Сонечнае зацьменне 12 снежня 1890 года
Выгляд
| Сонечнае зацьменне 12 снежня 1890 | |
|---|---|
| Класіфікацыя | |
| Тып | Гібрыднае |
| Сарас | 140 |
| Гама | -0.5016 |
| Велічыня | 1.0059 |
| Максімум зацьмення | |
| Працягласць | 28 с. (0 хв. 28 с.) |
| Каардынаты | 52°48′ пд. ш. 123°54′ у. д.HGЯO |
| Шырыня ценю | 24 км |
| Час (UTC) | |
| Найбольшая фаза | 3:05:28 |
| Спасылкі | |
| Каталог # (SE5000) | 9259 |
Сонечнае зацьменне 12 снежня 1890 года — гібрыднае сонечнае зацьменне 140 сараса[1].
Зацьменне мела велічыню 1,0059 і дасягнула свайго максімуму ў 03:05:28 UTC у пункце з каардынатамі 53° пд. ш. 124° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 24 км[1].
Зацьменне 12 снежня 1890 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1890 годзе і 219-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 чэрвеня 1890 года, наступнае — 6 чэрвеня 1891 года[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Catalog of Solar Eclipses: 1801 to 1900 (англ.). НАСА. Праверана 27 кастрычніка 2018.