Сонечнае зацьменне 14 сакавіка 1820 года
Выгляд
| Сонечнае зацьменне 14 сакавіка 1820 | |
|---|---|
| Класіфікацыя | |
| Тып | Поўнае |
| Сарас | 117 |
| Гама | -0.7199 |
| Велічыня | 1.0467 |
| Максімум зацьмення | |
| Працягласць | 200 с. (3 хв. 20 с.) |
| Каардынаты | 41°30′ пд. ш. 5°42′ у. д.HGЯO |
| Шырыня ценю | 220 км |
| Час (UTC) | |
| Найбольшая фаза | 13:37:15 |
| Спасылкі | |
| Каталог # (SE5000) | 9090 |
Сонечнае зацьменне 14 сакавіка 1820 года — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса[1].
Зацьменне мела велічыню 1,0467 і дасягнула свайго максімуму ў 13:37:15 UTC у пункце з каардынатамі 41° пд. ш. 6° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 20 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 220 км[1].
Зацьменне 14 сакавіка 1820 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1820 годзе і 50-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 кастрычніка 1819 года, наступнае — 7 верасня 1820 года[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 Catalog of Solar Eclipses: 1801 to 1900 (англ.). НАСА. Праверана 27 кастрычніка 2018.