Сонечнае зацьменне 1 лютага 1813 года
Выгляд
| Сонечнае зацьменне 1 лютага 1813 | |
|---|---|
| Класіфікацыя | |
| Тып | Кольцападобнае |
| Сарас | 118 |
| Гама | 0.7152 |
| Велічыня | 0.982 |
| Максімум зацьмення | |
| Працягласць | 113 с. (1 хв. 53 с.) |
| Каардынаты | 27°54′ пн. ш. 40°24′ у. д.HGЯO |
| Шырыня ценю | 91 км |
| Час (UTC) | |
| Найбольшая фаза | 8:58:27 |
| Спасылкі | |
| Каталог # (SE5000) | 9073 |
Сонечнае зацьменне 1 лютага 1813 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса[1].
Зацьменне мела велічыню 0,9820 і дасягнула свайго максімуму ў 08:58:27 UTC у пункце з каардынатамі 28° пн. ш. 40° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 53 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 91 км[1].
Зацьменне 1 лютага 1813 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1813 годзе і 33-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 верасня 1812 года, наступнае — 27 ліпеня 1813 года[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Catalog of Solar Eclipses: 1801 to 1900 (англ.). НАСА. Праверана 27 кастрычніка 2018.