Станіслаў Пятровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станіслаў Пятровіч
польск.: Stanisław Piotrowicz, лац.: Stanislaus Piotrowicz
Дата нараджэння 14 лістапада 1780
Месца нараджэння Латвія
Дата смерці 26 лістапада 1826
Месца смерці Тухаў, Малая Польшча
Навуковая сфера тэалогія
Месца працы Полацкі езуіцкі калегіум, Полацкая езуіцкая акадэмія, Віцебскі езуіцкі калегіум
Навуковая ступень доктар тэалогіі
Навуковае званне прафесар
Альма-матар Полацкі езуіцкі калегіум


Станіслаў Пятровіч (польск.: Stanisław Piotrowicz, лац.: Stanislaus Piotrowicz; 14 лістапада 1780, Латвія26 лістапада 1826, Тухаў, Малая Польшча[1]) – дзеяч каталіцкага касцёла і Ордэна езуітаў, доктар тэалогіі, прафесар Полацкай езуіцкай акадэміі.

30 верасня 1795 г. уступіў у Таварыства Ісуса і да 1797 г. праходзіў выпрабаванні у полацкім навіцыяце. Потым вывучаў рыторыку ў Оршы (1797-1798) і філасофію і нямецкую мову ў Полацку (1798-1800). З 1800 па 1801 гг. – выкладчык нямецкай мовы і рэгент канвікта ў Віцебску.

У 1801 г. вярнуўся ў Полацк, дзе спачатку вывучаў матэматыку (1801-1802), а потым выкладаў паэтыку (1802-1803) і рыторыку (1803-1804). Пасля сканчэння курса тэалогіі ў Полацкім езуіцкім калегіуме (1804-1808) шмат гадоў займаў пасаду прафесара філасофіі і матэматыкі ў Віцебску (1808-1809) і Полацку (1809-1816). Выкладаючы фізіку ў Полацкай езуіцкай акадэміі, браў чынны ўдзел у папаўненні калекцый музея. 2 лютага 1814 г. даў манаскія абяцанні[2].

З 1816 па 1817 гг. – прафесар нямецкай мовы і рэгент канвікта ў Віцебску. Апошнія гады на Беларусі займае пасады прафесара дагматычнай філасофіі (1817-1818) і прафесара маральнай тэалогіі і Свяшчэннага Пісання (1818-1820) ў Полацкай езуіцкай акадэміі[2]. Публікаваўся ў «Полацкім штомесячніку»[3].

Пасля выгнання езуітаў з Расійскай імперыі (1820) з'ехаў у Аўстрыйскую дзяржаву, дзе як храмавы святар (лац.: operarius) займаўся місіянерскай дзейнасцю ў Тухаўскай дыяцэзіі. Памёр у Тухаве 26 лістапада 1826 г.[4][1]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Grzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996.
  2. 2,0 2,1 Catalogs SJ 1774-1829. Russiae.
  3. Załęski, S. Jezuici w Polsce. T. 5, Jezuici w Polsce porozbiorowej 1820-1905. Cz. 2. – Kraków: W.L. Anczyc i sp, 1906. – s. 1184, 1194.
  4. Catalogs SJ 1774-1829. Galicianae.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Блинова, Т.Б. Иезуиты в Беларуси. Роль иезуитов в организации образования и просвещения / Т.Б. Блинова. – Гродно : ГрГУ, 2002. – 427 с.
  • Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – 632 с.
  • Giżycki, J.M. Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół odniej zależnych / J.M. Giżycki. – Kraków: Druk. W. Anczyca i spółki, 1905. – 288 s.
  • Załęski, S. Jezuici w Polsce. T. 5, Jezuici w Polsce porozbiorowej 1820-1905. Cz. 2. – Kraków: W.L. Anczyc i sp, 1906. – s. 518-1300.
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.