Стэфан Воіслаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Стэфан Воіслаў
Војислав, први српски велики жупан.jpg
 
Дзейнасць: суверэн
Веравызнанне: усходняе хрысціянства
Нараджэнне: каля 990
Смерць: 1043
Дынастыя: Ваіслаўлевічы[d]
Бацька: Драгамір[d]
Дзеці: Міхайла Ваіслаўлевіч

Стэфан Воіслаў — кіраўнік сербскага княства Дукля з 1040 па 1052. Сын нейкага Драгаміра, пра якога нічога невядома. У візантыйскіх хроніках няма дакладных звестак пра яго паходжанне. Некаторыя называюць яго сербам з Травуніі ў сённяшняй Герцагавіне.

Высокія падаткі, якія спаганяла Візантыя, прывялі да антывізантыйскага паўстання. Быўшы архонтам у Чарнагорыі, Стэфан Воіслаў заручыўся падтрымкай прыбярэжных гарадоў, у тым ліку размешчаных у паўночнай Албаніі, і ўзначаліў яго паўстанне. Першае паўстанне было падушана, аднак падчас другога паўстання Стэфан Воіслаў перамог візантыйскія войскі і вярнуў некаторым сербскім землям незалежнасць, страчаную больш за сто гадоў таму.

Пашырыў сваю ўладу на Герцагавіну і паўднёвую Далмацыю. Цэнтральная Сербія (Рашка) таксама прызнала ўладу Стэфана Воіслава.


Папярэднік:
Часлаў Кланіміравіч
Кіраўнік Сербіі
10401052
Пераемнік:
Міхайла Ваіслаўлевіч