Сцяпан Аляксандравіч Лавянецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сцяпан Аляксандравіч Лавянецкі
Сцяпан Аляксандравіч Лавянецкі
Механік-вадзіцель
 
Нараджэнне: 26 кастрычніка 1923(1923-10-26)
вёска Філатава, Круглянскі раён, Магілёўская вобласць, БССР
Смерць: 24 кастрычніка 1944(1944-10-24) (20 гадоў)
Надзь-Баям, Венгрыя
Пахаванне:
 
Ваенная служба
Род войскаў: Танкавыя войскі
Званне: Сяржант
Бітвы:
 
Узнагароды:

Медаль «Залатая Зорка»

Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Медаль «За адвагу»

Сцяпан Аляксандравіч Лавянецкі (26 кастрычніка 1923, вёска Філатава, Круглянскі раён, Магілёўская вобласць — 24 кастрычніка 1944, пахаваны ў г. Надзь-Баям) — Герой Савецкага Саюза.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння сямігадовай школы ў сярэдзіне 30-х гадоў сям'я Лавянецкіх пераехала жыць з Беларусі ў Волагду. Пасля заканчэння сямігодкі працаваў грузчыкам і без адрыва ад вытворчасці вучыўся на вячэрніх курсах шафёраў.

З 1942 г. — на фронце. У дасканаласці авалодаў спецыяльнасцю механіка-вадзіцеля самаходнай артылерыйскай устаноўкі. Быў камсоргам танкавага ўзводу. За ўзорнае выкананне баявых заданняў камандаваннем Каўказскага фронта ўзнагароджаны медалём «За адвагу». За храбрасць, праяўленную ў баях за вызваленне Брэста ўзнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны 2-й ступені. З 1943 г. ваяваў у складзе часцей 1 Беларускага і 2 Украінскага франтоў. Прымаў удзел у вызваленні Украіны, Беларусі, Польшчы, Венгрыі. Вызначыўся пры вызваленні Варшавы.

У кастрычніку 1944 г. Лавянецкі у першых радах 4-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса прымаў удзел у вызваленні Венгрыі. У час боя ў раёне мястэчка Надзь-Байом экіпаж знішчыў 3 танкі ворага. Цяжка паранены С. А. Лавянецкі працягваў змагацца. У гэтым баі экіпаж танка загінуў. 28.04.1945 г. пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Імя героя носіць адна з вуліц г. Таліца Свярдлоўскай вобласці.

На ўшанаванне памяці ў вёсцы Філатава ўстаноўлены гранітны абеліск з бронзавым барэльефам героя-артылерыста (1967 г.). в. Філатава.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лавянецкі Сцяпан Аляксандравіч//БелЭн. У 18 т.- Мн., 1999. — Т. 9.- С. 85.
  • Лавянецкі Сцяпан Аляксандравіч//Энцыкл. гісторыі Беларусі. У 6 т. — Мн., 1997. — Т. 4.- С. 325.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сцяпан Аляксандравіч Лавянецкі на сайце «Героі краіны»