50°28′34″ пн. ш. 30°25′50″ у. д.HGЯO{{#coordinates:}}: cannot have more than one primary tag per page

Сырэць (станцыя метро)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Сырэць»
укр.: Сирець
Сырэцка-Пячэрская лінія
Кіеўскі метрапалітэн
Syrets metro station Kiev 2010 01.jpg
Дата адкрыцця: 14 кастрычніка 2004 года
Праектная назва: Сырэцкая
Раён: Шаўчэнкаўскі
Акруга: Сырэць
Тып платформаў: астраўная
Даўжыня платформаў, м.: 102,0 м
Узведзена: Кіеўметрабуд
Выхад да вуліц: Стэцэнка, Ціраспальская
Час адкрыцця: 5:55
Код станцыі: 310
Суседнія станцыі: Дарагажычы
Commons-logo.svg Сырэць на Вікісховішчы
Сырэцка-Пячэрская лінія
ЦЧ «Вынаградар»
Маршала Грэчкі
Вынаградар
Праспект Праўды
Мастыцкая
Тупік
Сырэць  +чыг
Дарагажычы
Гэрцэна
Службовая галіна (праект) да Глыбочыцка
Лук’яніўска  
Львоўская Брама
Залаці Варота 






Палац Спорту 
Службовая галінка да Хрэшчатык
Службовая галінка да Плошча Незалежнасці
Клоўская
Пэчэрска
Дружбы Народаў
Выдубычы  +чыг   +чыг  +аў
Тэлычка
Паўднёвы мост праз р. Дняпро
Славутыч
Асакаркы
Пазнякы 
Харкаўская
Вырлыця
Барыспільска
ЦЧ-3 «Харкаўскае»
Чэрвоні Хуцір
Тупік
Прамысловая
Гарбунова
Дарныцкі вакзал  +чыг
Дарныцка плошча
Браварскі праспект   

Сырэ́ць[1][2] (укр.: Сире́ць) — 43-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна, канчатковая на Сырэцка-Пячэрскай лініі, размешчана пасля станцыі Дарагажычы. Адкрыта 14 кастрычніка 2004 году. Назва - ад гістарычнай мясцовасці горада.

Канструкцыя[правіць | правіць зыходнік]

Станцыя глыбокага залажэння. Мае тры падземныя залы - сярэдняя і две залы з пасадкавымі платформамі. Залы станцыі злучаныя паміж сабой шэрагам праходаў-парталаў, якія чаргуюцца з пілонамі.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Пры стварэнні архітэктурнага вобраза станцыі аўтары выкарысталі шэраг нетыповых для папярэдніх кіеўскіх пілонных станцый прыёмаў. Карнізы над пілонамі былі развіты і пакрытыя перфараванымі металічнымі пласцінамі з асвятленнем. Пілоны і шляхавыя сцены абліцаваныя белым мармурам з стужкамі з квадратнай чырвонай смальты розных адценняў, якая ўзмоцняе візуальны кантраст з падлогай выканана з светла-шэрага паліраванага граніту і габра. У месцах прымыкання пілонаў да падлогі зроблены пераход з лякальных гранітных дэталяў.

Вось цэнтральнай залы выдзелена двума светлавымі вертыкалямі, створанымі калонамі з нержавеючай сталі ў тарцы на фоне вялікага пано з смальты. З процілеглага боку цэнтральнай залы ў эскалаторны нахіл накіраваны зенітныя ліхтары наземнага вестыбюля.

Маецца адзін наземны вестыбюль, злучаны са станцыяй чатырохстужачнымі аднамаршавымі эскалатарамі вытворчасці Крукаўскага вагонабудаўнічага завода.

Першы паверх вестыбюля займае пасажырская зона з касамі, на другім размешчаны тэхналагічныя памяшкання метрапалітэна. Паблізу станцыі размешчана аднайменная чыгуначная платформа прыгарадных цягнікоў і Сырецкий лесапарк.

Недахопы станцыі[правіць | правіць зыходнік]

Адна з праблем - няўдалае размяшчэнне станцыі. Вакол выхаду з метро амаль няма жылых дамоў, затое ёсць вялікі, непапулярны сярод кіяўлян дэндрапарк. Побач са станцыяй размешчаны прыпынак гарадской электрычкі Сырэць.

Фатаздымкі[правіць | правіць зыходнік]

Рэжым працы[правіць | правіць зыходнік]

Адпраўленне першага цягніка ў напрамку:

ст. «Чырвоны хутар» - 06:00 Адпраўленне апошняга цягніка ў напрамку:

ст. «Чырвоны хутар» - 23:52

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Афіцыйная назва станцыі - «Сырэць», аднак на схемах ў вагонах цягнікоў яна працяглы час пазначалася праектным назвай «Сырэцкая» (укр.: «Сире́цька»). (руск.) 
  2. Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 177-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Украіны на беларускую мову»

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Дарагажычы
Канцавая станцыя Сырэцка-Пячэрскай лініі
14 кастрычніка 2004 года — цяперашні час
Пераемнік:
няма