Сяргей Леанідавіч Краснапёраў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сяргей Леанідавіч Краснапёраў
Краснопёров Сергей Леонидович (бюст).jpg
Дата нараджэння 23 чэрвеня 1923(1923-06-23)
Месца нараджэння Пермскі край
Дата смерці 24 чэрвеня 1944(1944-06-24) (21 год)
Месца смерці Светлагорскі раён, Гомельская вобласць
Месца пахавання
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў Ваенна-паветраныя сілы
Гады службы 19401944
Званне
Старшы лейтэнант ВПС СССР
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі
Commons-logo.svg Сяргей Леанідавіч Краснапёраў на Вікісховішчы

Сяргей Леанідавіч Краснапёраў (23 ліпеня 192324 чэрвеня 1944) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір звяна 502-га штурмавога авіяцыйнага палка 214-й штурмавой авіяцыйнай дывізіі 4-й паветранай арміі Паўночна-Каўказскага фронту, старшы лейтэнант. Герой Савецкага Саюза (1944).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 23 ліпеня 1923 года ў вёсцы Пакроўка цяпер Чарнушкінскага раёна Пермскага краю. У 1928 годзе яго сям'я пераязджае ў вёску Міхайлаўка Чарнушкінскага раёна. Скончыў няпоўную сярэднюю школу. У 1937 годзе паступіў у Сарапульский кааператыўны тэхнікум, а з 1939 годзе паралельна займаецца ў Сарапульскім аэраклубе.

У 1940 годзе пасля заканчэння тэхнікума паступіў у Балашовскую ваенную авіяцыйную школу, якую заканчвае ў лістападзе 1942 года са спецыяльнасцю лётчык-штурмавік.

На франтах Вялікай Айчыннай вайны з лістапада 1942 года ў складзе 765-га штурмавога авіяцыйнага палка. Баявое хрышчэнне атрымаў падчас Сталінградскай бітвы, за ўдзел у якой атрымаў ордэн Чырвонай Зоркі.

З студзеня 1943 года ў складзе 502-га штурмавога авіяцыйнага палка.

14 сакавіка 1943 года С. Л. Краснапёраў здзяйсняе адзін за іншым два вылеты на штурмоўку порта Тэмрук. Ведучы шасцёрку «ілаў», ён падпаліў у прычала порта катэр. Падчас другога вылету варожы снарад трапіў у матор самалёта Краснапёрава. Лётчык выключыў запальванне, перакрыў бензін і паспрабаваў давесці самалёт да лініі фронту. Аднак, калі праз некалькі хвілін стала ясна, што выратаваць самалёт не атрымаецца, застаўся толькі адзін выхад: ісці на пасадку. А пад крылом — суцэльнае балота. Ледзь падпалены самалёт закрануў фюзеляжам балотных купін, і Краснапёраў паспеў выскачыць з самалёта і ледзь адбегчы ў бок, прагрымеў выбух... Праз плаўні, па прасёлкавых дарогах некалькі дзён дабіраўся да сваіх.

Помнік Сяргею Леанідавічу Краснапёраву ў горадзе Чарнушка, адкрыты 10 чэрвеня 1984 года.

23 сакавіка 1943 года двума вылетамі С. Л. Краснапёраў знішчыў аўтакалону ў раёне станцыі Крымскай. Была знішчана адна аўтамашына і створана два ачагі пажару.

4 красавіка 1943 года С. Л. Краснапёраў штурмаваў жывую сілу і агнявыя сродкі ў раёне вышыні 204,3. У наступным вылеце штурмаваў артылерыю і агнявыя кропкі ў раёне станцыі Крымская. Пры гэтым знішчыў два танкі, адну гармату і мінамёт.

Да жніўня 1943 года здзейсніў 74 баявыя вылеты на штурмоўку жывой сілы і баявой тэхнікі праціўніка. Як аднаму з лепшых, яму 20 разоў давяралася вадзіць на штурмоўку групы «ілаў», і заўсёды ён выконваў баявое заданне. Ім асабіста знішчана 6 танкаў, 70 аўтамашын, 35 павозак з грузам, 10 гармат, 3 мінамёты, 5 кропак зенітнай артылерыі, 7 кулямётаў, 3 цягача, 5 дзотаў, склад з боепрыпасамі, патоплены катэр, самаходная баржа, знішчаны дзве пераправы праз Кубань.

У кастрычніку 1943 года лейтэнант С. Л. Краснапёраў командируется на вучобу ў Вышэйшую афіцэрскую школу ВПС, сканчае яе ў маі 1944 года.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 4 студзеня 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм малодшаму лейтэнанту Краснапёраву Сяргею Леанідавічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» (№ 3250).

Пасля заканчэння Вышэйшай афіцэрскай школы ВПС атрымлівае прызначэнне ў 874-ы штурмавы авіяцыйны полк на 1-ы Беларускі фронт.

Тут 24 чэрвеня 1944 года ў ходзе аперацыі «Баграціён» пасля паспяхова выкананага задання самалёт, пілатуемы экіпажам у складзе камандзіра старэйшага лейтэнанта С. Л. Краснопёрава і стрэлка інжынер-капітана Бевзюкова, быў падбіты, загарэўся і ўпаў у балота. Абодва члена экіпажа загінулі.

Пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі Чэрнін.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Н. А. Козлова. История Чернушкинского района: Материалы к урокам по историческому краеведению / под общ. ред. к.и.н. Н. Д. Волошина. - Пермь: пермское книжное издательство, 2006. - 1000 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сяргей Леанідавіч Краснапёраў на сайце «Героі краіны»


Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.