Сяргей Уладзіміравіч Вішнеўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сяргей Уладзіміравіч Вішнеўскі
Sergey Vishnevsky.jpg
Дата нараджэння 15 красавіка 1893(1893-04-15)
Месца нараджэння
Дата смерці 28 чэрвеня 1967(1967-06-28) (74 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў кавалерыя, пяхота
Гады службы Flag of Russia.svg Расійская імперыя 19121917
Flag of the Soviet Union.svg СССР 19181949
Званне
Генерал-маёр
Бітвы/войны Першая сусветная вайна
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі
Медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі»
Commons-logo.svg Сяргей Уладзіміравіч Вішнеўскі на Вікісховішчы

Сярге́й Уладзі́міравіч Вішне́ўскі (15 красавіка 1893, Рагачоў28 чэрвеня 1967, Масква) — савецкі военачальнік, генерал-маёр. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

На ваеннай службе з 1912 года. Кадравы афіцэр царскай арміі, скончыў кадэцкі корпус у горадзе Сумы (1912) і Елісаветградскае кавалерыйскае вучылішча (1914). У гады Першай сусветнай вайны служыў у кавалерыйскіх часцях на Паўднёва-Заходнім фронце ў чыне штабс-ротмістра , які камандаваў эскадронам.

У РСЧА з 1918 года. У гады Грамадзянскай вайны камандаваў палком, потым брыгадай, таксама некаторы час служыў у штабе брыгады. Ваяваў супраць махноўцаў, затым змагаўся з басмачамі на Туркестанскім фронце.

Па заканчэнні Грамадзянскай вайны камандаваў кавалерыйскім палком, затым быў намеснікам начальніка кавалерыйскай школы. У сакавіку 1925 года быў прызначаны памочнікам камандзіра кавалерыйскай брыгады, затым — камандзір брыгады. З кастрычніка 1926 года — памочнік начальніка аддзела штаба ЛВА, з кастрычніка 1927 года — камандзір 7-й Самарскай кавалерыйскай дывізіі.

Затым на вучобе: скончыў курсы ўдасканалення вышэйшага камсаставу пры Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзе (пасля чаго некаторы час служыў начальнікам штаба кавалерыйскай брыгады), а затым у 1933 годзе і саму Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзе, дзе і застаўся ў якасці выкладчыка тактыкі. 4 снежня 1935 года прысвоена званне палкоўніка. Па некаторых дадзеных[1], падчас рэпрэсій ў РСЧА у 1938 годзе быў звольнены, але ўжо ў тым жа годзе прадоўжыў службу. 2 красавіка 1940 года яму прысвоена званне камбрыга, а 4 чэрвеня таго ж года переатэставаны ў генерал-маёры[2]. З кастрычніка 1940 года — памочнік генерал-інспектара кавалерыі РСЧА.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

21 верасня 1941 года[3] быў прызначаны камандуючым 32-й арміі Рэзервовага фронту. З 3 кастрычніка армія вяла абарончыя баі пад Вязьмай. 7 кастрычніка армія трапіла ў акружэнне. Рэшткі войскаў арміі 12 кастрычніка выйшлі з акружэння, а генерал-маёр Вішнеўскі быў накіраваны на пасаду камандуючага знаходзячайся ў асяроддзі 19-й арміі, аднак не ўступіў на пасаду — не змог дабрацца да яе ўпраўлення і 22 кастрычніка быў хворым (з абмарожанымі нагамі) узяты ў палон.

Утрымліваўся ў ваеннай турме ў Летцене, у Хамельбургскім афіцэрскім лагеры, у Нюрнбергскай турме, у канцлагеры Флосенбюрг і Дахау. Пасля вызвалення ў 1945 годзе — у Савецкай ваеннай місіі ў Парыжы. Па вяртанні ў СССР праходзіў спецправерку НКУС. У снежні быў адноўлены ў РСЧА (справа была спынена ў 1946 годзе) і накіраваны на Вышэйшыя акадэмічныя курсы пры Вышэйшай ваеннай акадэміі імя К. Я. Варашылава, па заканчэнні якіх служыў выкладчыкам у Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзе. З 1949 года — у запасе.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Коллектив авторов. Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь / Под общей ред. М. Г. Вожакина. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — С. 34—35. — ISBN 5-86090-113-5.

Зноскі