Сінайская праваслаўная царква

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сінайская праваслаўная царква
'
Katharinenkloster Sinai BW 2.jpg
Манастыр Святой Кацярыны
Асноўная інфармацыя
Аўтаномія дэ-факта з 640 года, дэ-юрэ з 1575 года ад Канстанцінопальскага патрыярхата
Прызнанне аўтаноміі прызнана ўсімі маёнткавымі праваслаўнымі цэрквамі
Прадстаяцель у наш час Даміян (Самартзіс), архіепіскап Сінайскі, Фаранскі і Раіфскі
Цэнтр Манастыр Святой Кацярыны
Рэзідэнцыя Прадстаяцеля Каір
Юрысдыкцыя (тэрыторыя) Манастыр Святой Кацярыны
Епархіі за межамі юрысдыкцыі падворкі: 3 у Егіпце і 14 па-за Егіптам — 9 у Грэцыі, 3 на Кіпры, 1 у Ліване і 1 у Турцыі (Стамбул)
Мова набажэнстваў грэчаская
Каляндар юліянскі
Колькасць
Епіскапаў 1
Епархій 1
Навучальных устаноў 1
Манастыроў 1 (+5 скітоў)
Манахаў і манашак 56
Вернікаў 900 чалавек (1986).[1]
Сайт www.sinaimonastery.com

Сінайская праваслаўная царква (Сінайская архіепархія) — найстаражытная і самая малалікая аўтаномная праваслаўная царква, уваходзіць у склад Іерусалімскага патрыярхата. Узначальваецца архіепіскапам Сінайскім, Фаранскім і Раіфскім, які адначасова з'яўляецца ігуменам манастыра Святой Кацярыны.

Пра старажытнасць Сінайскай архіепархіі сведчаць матэрыялы Халкідонскага сабору дзе ў «Чыне мітраполій і архіепархій апостальскага прастола Святога Граду» на 24-м месцы згадваецца архіепархія «гары Сіная».[2] Пяты Усяленскі сабор паставіў Сінайскую архіепархію ў ранг аўтакефальных цэркваў у сілу пададзеных манастыру Святой Кацярыны імператарам Юстыніянам прывілеяў.

У 681 годзе, калі епіскап Фаранскі быў пазбаўлены кафедры за монафеліцтва, епіскапская кафедра была перанесена ў манастыр Святой Кацярыны і яго ігумен стаў епіскапам Фарана, а крыху пазней у яго падпарадкаванне перайшла епархія Райта (Раіфа).[1] Напачатку VIII стагоддзя ўсе хрысціяне Сінайскага паўвострава знаходзіліся пад юрысдыкцыяй сінайскага архіепіскапа.

Пасвячэнне сінайскага архіепіскапа з VII стагоддзя здзяйсняе іерусалімскі патрыярх (яго імя заўсёды ўзгадваецца падчас набажэнства ў манастыры) у юрысдыкцыю якога манастыр перайшоў у 640 годзе пасля заваявання Егіпта мусульманамі, у сувязі з цяжкасцямі ў падтрымання зносін з канстанцінопальскім патрыярхатам. Але афіцыйна аўтаномія ад канстанцінопальскага патрыярхата была атрымана толькі ў 1575 годзе (пацверджана ў 1782 годзе).[1]

Сінайская царква складаецца з манастыра Святой Кацярыны на Сінайскім паўвостраве і шэрагу падворкаў: 3-х у Егіпце і 14-ці па-за Егіптам: 9-ці — у Грэцыі, 3-х — на Кіпры, 1-го — у Ліване і 1-го — у Турцыі (Стамбул).[3] Найбуйнейшым падворкам архіепархіі лічыцца падворак «Джувані» у Каіры (на падворку афіцыйна пражывалі многія Сінайскія архіепіскапы). У XIX — пачатку XX стагоддзяў царква мела падворкі ў Расійскай Імперыі — Бесарабіі, Кіеве і Тыфлісе.

Колькасць вернікаў Сінайскай праваслаўнай царквы складае 900 чалавек (1986).[1]

Прадстаяцель з 1973 года — высакапраасвяшчэнны Даміян (Самартзіс).[4]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Епархіі ІПЦ