Сінд

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сінд
урду: سندھ, англ.: Sindh, сіндхі: سنڌ
Сцяг Герб
Сцяг Герб
Краіна Пакістан
Статус Правінцыя
Уваходзіць у
Уключае 23 акруга, 160 гарадоў, 1094 савета[1]
Адміністрацыйны цэнтр Карачы
Дата ўтварэння 1 ліпеня 1970 г.
Губернатар Ішрат-ул-Ібад Хан
Галоўны-міністр Сіід Каім Алі Шаш
Афіцыйныя мовы урду, англійская (афіцыйныя)
синдхи (мова большасці насельніцтва)
белуджская, сіраікі, хіндко
Насельніцтва (2011) 55 245 497
Шчыльнасць 392,05 чал./км² (3-е месца)
Плошча 140 914 км²
(3-е месца)
Сінд на карце
Код ISO 3166-2 PK-SD
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Сінд на Вікісховішчы

Сінд (урду: سندھ, англ.: Sindh, сіндхі: سنڌ) — адна з чатырох правінцый Пакістана і радзіма сіндхаў. Розныя культурныя і этнічныя групы пражываюць у Сіндзе, у тым ліку бежанцы з Індыі падчас набыцця Пакістанам незалежнасці, а таксама мігрантаў з іншых правінцый. Асноўныя мовы: сіндхі і сірайкі.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Правінцыя знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы краіны. На паўночным усходзе мяжуе з правінцыяй Пенджаб, на паўночным захадзе ды захадзе — з правінцыяй Белуджыстан, на захадзе і паўднёвым усходзе праходзіць мяжа з Індыяй.

На паўднёвым захадзе праходзіць узбярэжжа Арабскага мора. На тэрыторыі правінцыі працякае рака Інд, якая ўпадае ў Арабскае мора на тэрыторыі Сінда. На поўдні правінцыі яна ўтварае сваю дэльту.

Плошча правінцыі складае 140 914 км².

Адміністрацыйны падзел[правіць | правіць зыходнік]

Дыстрыкты правінцыі Сінд

У склад правінцыі ўваходзяць раёны (дыстрыкты), агульная колькасць якіх налічвае 23.

Дэмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Колькасць насельніцтва складае 35 764 539 чалавек.

Сімвалы правінцыі Сінд[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
  • Malkani, Kewal Ram (1984). The Sindh Story. Allied Publishers Pvt. Ltd.. 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Пры напісанні гэтага артыкула выкарыстоўваўся матэрыял з Энцыклапедычнага слоўніка Бракгаўза і Ефрона (1890—1907).