Белуджская мова
Выгляд
| Белуджская | |
|---|---|
| | |
| Саманазва | بلوبلوچی |
| Краіны | Пакістан, Іран, Афганістан, Індыя, Туркменістан, Аман, Аб’яднаныя Арабскія Эміраты |
| Рэгіёны | Белуджыстан |
| Афіцыйны статус | Белуджыстан, Сістан і Белуджыстан |
| Арганізацыя, якая рэгулюе | Акадэмія белуджскай мовы |
| Агульная колькасць носьбітаў | каля 10 млн |
| Класіфікацыя | |
|
|
| Пісьменнасць | Balochi Standard Orthography[d], Old Balochi Orthography[d], Balochi Roman Orthography[d] і Balochi Cyrillic Alphabet[d] |
| Моўныя коды | |
| ДАСТ 7.75–97 | беу 095 |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | bal |
| ISO 639-3 | bal |
| Ethnologue | bal |
| ABS ASCL | 4104 |
| IETF | bal |
| Glottolog | balo1260 |
Белу́джская мова (саманазва: بلوبلوچی) — родная мова белуджаў. Адносіцца да паўночна-заходняй групы іранскіх моў індаеўрапейскай моўнай сям’і. Вылучаюцца 2 буйныя дыялекты. Агульная колькасць носьбітаў — да 10 млн чал.
На працягу гісторыі белуджы карысталіся арабскім, лацінскім і кірылічным алфавітамі. У наш час афіцыйна прыняты алфавіт на аснове мовы урду.