Уладзімір Кірылавіч Якавенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Кірылавіч Якавенка
намеснік Старшыні Праўлення Центрасаюза
чэрвень 1970 — 1983
старшыня Праўлення Белкаапсаюза.
1965 — 1970
старшыня выканкама Гомельскага гарадскога Савета дэпутатаў працоўных
1958 — 1965
старшыня праўлення Гомельскага аблспажыўсаюза
1955 — 1958
галоўны дзяржаўны інспектар па гандлі Гомельскай вобласці.
1951 — 1955
галоўны дзяржаўны інспектар па гандлі ў Брэсцкай вобласці
1944 — 1948
 
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 12 красавіка 1919(1919-04-12)
с. Пароміўка(руск.) бел., Жытомірская вобласць, УССР, СССР
Смерць: 31 жніўня 1996(1996-08-31) (77 гадоў)
Дзеці: Aleksandr Yakovenko[d]
 
Ваенная служба
Гады службы: 19391944
Прыналежнасць: Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў: Савецкі партызанскі рух
Званне: камандзір
Камандаваў: партызанскім атрадам
Бітвы: Вялікая Айчынная вайна
 
Узнагароды:
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Чырвонай Зоркі
Медаль «Партызану Айчыннай вайны» 1 ступені
Медаль «Партызану Айчыннай вайны» II ступені
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга

Уладзімір Кірылавіч Якавенка (12 красавіка 1919 — 31 жніўня 1996) — камандзір партызанскай брыгады імя Д. Т. Гуляева, якая дзейнічала на тэрыторыі Беларусі ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Працоўную дзейнасць пачаў у 1938 годзе пасля заканчэння тэхнікума апрацоўкі дрэва. Працаваў на пасадзе інструктара, майстра зборачнага цэха, намеснік начальніка сушыльнага цэха ў калоніі МУС г. Жытоміра. Без адрыву ад вытворчасці скончыў аэраклуб.

С 1939 года ў Чырвонай Арміі — матарыст авіяпалка, курсант авіяшколы, стралок-бамбардзір[1].

З 22 чэрвеня 1941 года ўдзельнічаў у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў. 28 чэрвеня яго самалет быў моцна пашкоджаны, летчык цяжка паранены. Удзельнік Бабруйскага камуністычнага падполля[1]. З лістапада 1941 года па снежань 1943 года ў партызанах[1] — баец, камандзір аддзялення, камандзір роты. З красавіка 1942 года камісар, затым камандзір партызанскага атрада імя Варашылава.

З верасня 1943 года па ліпень 1944 года — камандзір партызанскай брыгады № 99 імя Гуляева[1], якая дзейнічала каля Глуска, Парыч і Акцябра.

У 1944—1948 галоўны дзяржаўны інспектар па гандлі ў Брэсцкай вобласці[1]. У 1948—1951 вучыўся ў Маскоўскай вышэйшай гандлёвай школе[1]. У 1951—1955 галоўны дзяржаўны інспектар па гандлі Гомельскай вобласці. У 1955—1958 старшыня праўлення Гомельскага аблспажыўсаюза. У 1958—1965 старшыня выканкама Гомельскага гарадскога Савета дэпутатаў працоўных[1].

1965—1970 — старшыня Праўлення Белкаапсаюза[1]. З чэрвеня 1970 года да сыходу на пенсію ў 1983 годзе працаваў на пасадзе намесніка Старшыні Праўлення Цэнтрасаюза(руск.) бел. і за 18 гадоў шмат зрабіў для паляпшэння гандлю, павелічэння вытворчасці тавараў народнага спажывання на прадпрыемствах спажывецкай кааперацыі, а таксама развіцця іншых галін кааператыўнага гаспадаркі краіны.

Кандыдат у члены ЦК КПБ у 1960-61, член Рэвізійнай камісіі КПБ у 1961-66, член ЦК КПБ у 1966-71. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1963-71.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны ордэнам Баявога Чырвонага Сцяга, ордэнамі Айчыннай вайны Першай ступені і Чырвонай Зоркі, медалямі Партызану Айчыннай вайны Першай і Другой ступені, а таксама медалем За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.

За актыўную працоўную і грамадскую дзейнасць узнагароджаны ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі, двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага сцяга, медалямі, а таксама ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета Беларускай ССР. У 1984 годзе Якавенка В. К. стаў ганаровым грамадзянінам Глуска.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Сын Уладзіміра Кірылавіча Аляксандр Уладзіміравіч Якавенка(руск.) бел. — вядомы расійскі дыпламат.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар успамінаў:

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Яковенко Владимир Кириллович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 716. — 737 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]