Уладзімір Якаўлевіч Пузыня

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Уладзімір Пузыня
Поўнае імя

Уладзімір Якаўлевіч Пузыня

Дата нараджэння

26 лютага 1940

Месца нараджэння

Суцін

Дата смерці

18 верасня 2012

Месца смерці

Мінск

Краіна

Беларусь

Прафесіі

Музыка, рэстаўратар, педагог

Інструменты

Беларускія народныя інструменты

Жанры

Народная музыка

Уладзімір Якаўлевіч Пузыня (26 лютага 1940, Суцін, Любанскі раён, Мінская вобласць[1] — 18 верасня 2012, Мінск) — беларускі музыка, майстар-рэстаўратар нацыянальных музычных інструментаў, педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1994).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1964 годзе скончыў Мінскую музычную вучэльню імя М. Глінкі, Мінскі інстытут культуры (1989). У 19651978 артыст Дзяржаўнага народнага аркестра Беларусі імя Жыновіча. Адначасова з 1972 працаваў у Мінскім абласным, у рэспубліканскіх навукова-метадычных цэнтрах народнай творчасці і культурна-асветніцкай работы.

З 1979 педагог-ілюстратар сярэдняй спецыяльнай музычнай школы пры Беларускай кансерваторыі, старшы метадыст па фальклоры пры Мінскім абласным метадычным цэнтры. 3 1982 майстар, у 19831988 загадчык вучэбнай майстэрні па рэстаўрацыі, рамонце і вырабе народных музычных інструментаў Мінскага інстытуту культуры.

Стваральнік музея беларускіх музычных старажытных інструментаў «Беларуская хатка». Вырабляў беларускія народныя музычныя інструменты: аэрафоны сапранавыя, альтавыя, басовыя дудкі; жалейкі, дуды, трубы і інш.; хардафоны — колавая ліра, басэтля і інш.

Выступаў з ігрой на беларускіх музычных інструментах у канцэртных праграмах, фэстах народнай творчасці і інш.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

  • 1993 — «Лірнік» (зборнік)

Зноскі

  1. «Народная Воля», 21.09.2012г. № 147—148 (3686—3687), стар. 6

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]