Форум палітычнага дыялогу Лівіі

З пляцоўкі Вікіпедыя

Форум палітычнага дыялогу Лівіі (араб. منتدى الحوار السياسي الليبي‎‎) — серыя сустрэч і перамоваў, праведзеных у 20192021 гадах бакамі лівійскага канфлікту ў горадзе Жэнева (Швейцарыя) для мірнага ўрэгулявання грамадзянскай вайны і аб’яднання разрозненых дзяржаўных інстытутаў Лівіі.

Перадгісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 2011 годзе ў Лівіі пачалося ўзброенае паўстанне супраць рэжыма Муамара Кадафі. Пасля, шмат у чым дзякуючы замежнай ваеннай інтэрвенцыі, урадавая армія была разгромлена, а кіраўнік дзяржавы быў зрынуты і забіты. Аднак новай уладзе не атрымалася дамагчыся стабільнасці і адзінства сярод сваіх прыхільнікаў. У той жа час кадафісты, не зважаючы на ​​гібель свайго лідара, працягвалі барацьбу. На працягу некалькіх гадоў у Лівіі адбываліся сутыкненні паміж рознымі групоўкамі. У 2014 годзе ў Лівіі былі абвешчаныя два парламента — Усеагульны нацыянальны кангрэс у Трыпалі і Палата прадстаўнікоў у Табруку, паміж якімі развязалася барацьба за кантроль над краінай. У 2016 годзе, у адпаведнасці з умовамі Схірацскага пагаднення, для аб’яднання краіны ўтвораны Урад нацыянальнай згоды, якому перадаў усе свае паўнамоцтвы трыпалітанскі кангрэс. Аднак Палата прадстаўнікоў не спяшалася пераходзіць пад кантроль УНЗ. Больш за тое, падкантрольныя ППЛ армія фельдмаршала Халіфа Хафтара пачала з ім канфрантацыю[1][2][3].

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Форум палітычнага дыялогу Лівіі ўзнік у верасні 2019 года, патрыманы місіяй ААН у Лівіі пад кіраўніцтвам Стэфані Уільямс[4][5]. Мэта форума была вызначана як «стварэнне кансенсусу адносна адзінай структуры кіравання і дамоўленасцей, якая прывядзе да правядзення нацыянальных выбараў у самыя кароткія тэрміны з мэтай аднаўлення суверэнітэту Лівіі і дэмакратычнай законнасці лівійскіх устаноў»[6].

18 студзеня 2021 года 72 члены форума прынялі ўдзел у галасаванні па прапанове аб адзінай працэдуры выбару выканаўчай улады ад 16 студзеня[7]. Працэдура ўключала выбарчыя калегіі, падтрымку з Захаду, Усходу і Поўдня Лівіі, першапачатковы парог у 60% і 50% плюс адзін другі раўнд на пасады ў Савеце Прэзідэнта і на пасаду прэм’ер-міністра[8].

5 лютага ў выніку працэдуры часовым прэзідэнтам быў абраны Мухамед Юніс Манфі, прэм’ер-міністрам — Абдэль Хамід Махамед Дбэйбе, а Муса аль-Кані і Абдала аль-Лафі сталі віцэ-прэзідэнтамі[9].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Rival Libyan factions sign UN-backed peace deal, Al Jazeera (17 December 2015). Праверана 17 December 2015.
  2. Renegade General Khalifa Haftar joins Libya conference in Palermo. aljazeera.com. Архівавана з першакрыніцы 14 лістапада 2018.
  3. UNSMIL Convenes Meeting of Libyan Economic Experts to Discuss Establishment of an Experts Commission to Unify Financial and Economic Policy and Institutions. United Nations Support Mission in Libya (7 студзеня 2020). Архівавана з першакрыніцы 13 студзеня 2020. Праверана 13 студзеня 2020.
  4. Statement on the HD-Organised Libyan Consultative Meeting of 7-9 September 2020 in Montreux, Switzerland. United Nations Support Mission in Libya (10 верасня 2020). Архівавана з першакрыніцы 11 верасня 2020. Праверана 11 верасня 2020.
  5. Libya rivals reach deal to allocate positions in key institutions (11 верасня 2020). Праверана 11 верасня 2020.
  6. UNSMIL Statement on the resumption of intra-Libyan political and military talks. United Nations Support Mission in Libya (10 кастрычніка 2020). Архівавана з першакрыніцы 18 кастрычніка 2020. Праверана 18 кастрычніка 2020.
  7. UNSMIL announces that LPDF approves the proposal of selection mechanism of executive authority for the preparatory period. United Nations Support Mission in Libya (19 студзеня 2021). Архівавана з першакрыніцы 20 студзеня 2021.
  8. The Selection Mechanism for the Unified Executive Authority Adopted by LPDF Members. United Nations Support Mission in Libya (19 студзеня 2021). Архівавана з першакрыніцы 20 студзеня 2021.
  9. Лидеров переходного правительства Ливии избрали в Женеве