Франц Іосіф II

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Франц Іосіф II, князь Ліхтэнштэйн
Franz Joseph Maria Aloys Alfred Karl Johannes Heinrich Michael Georg Ignaz Benediktus Gerhardus Majella
Fürst Franz Josef II..jpg
сцяг
14-ы Князь Ліхтэнштэйна
25 ліпеня 1938 — 13 лістапада 1989
Папярэднік: Франц I
Пераемнік: Ханс Адам II
 
Адукацыя:
Дзейнасць: лесавод
Веравызнанне: Каталіцкая царква
Нараджэнне: 16 жніўня 1909(1909-08-16)
Фраўэнтальскі замак, Штырыя, Аўстра-Венгрыя
Смерць: 13 лістапада 1989(1989-11-13) (80 гадоў)
Грабс, Швейцарыя
Пахаванне:
Дынастыя: Ліхтэнштэйн
Бацька: Алаіз Лихтэнштэйнскі
Маці: Елізавета Амалія
Жонка: Геаргіна фон Вільчэк
Дзеці: Ганс-Адам II, Prince Nikolaus of Liechtenstein[d], Princess Nora of Liechtenstein[d], Philipp Erasmus de Liechtenstein[d] і Wenzel de Liechtenstein[d]
 
Узнагароды:
Order of the Golden Fleece Rib.gif

Франц Іосіф II (16 жніўня 1909, Фраўэнтальскі замак, Штырыя — 13 лістапада 1989, Грабс, Швейцарыя) — князь Ліхтэнштэйна ў 19381989.

Нарадзіўся ў сям'і ліхтэнштэйнскага прынца Алаіза і аўстрыйскай эрц-герцагіні Лізаветы Амаліі — дачкі эрцгерцага Карла Людвіга. Імператар Франц Іосіф быў яго хрэсным бацькам. Прынц Алаіз, будучы старэйшым у лініі ўспадкавання прастола, адмовіўся ад ад сваіх правоў у карысць сына.

Прынц правёў сваё дзяцінства ў аўстрыйскіх і мараўскіх маёнтках, скончыў школу ў Вене ў 1925, і там жа — Універсітэт сельскагаспадарчых навук ў 1929 годзе. Атрымаў прафесію ляснічага і працаваў па спецыяльнасці ў лясной гаспадарцы Чэхаславакіі. 30 сакавіка 1938 прынц быў прызначаны рэгентам пры князе Франце I, у тым жа годзе 25 ліпеня князь памёр, і Франц Іосіф заняў прастол. Амаж адбыўся 30 сакавіка 1939 г.

Франц Іосіф ажаніўся 7 сакавіка 1943 года на графіні Геаргіне Вільчэк, ад якой у яго пяцёра дзяцей, у іх ліку — Ганс Адам II.

Падчас Другой сусветнай вайны заклікаў нацыю да нейтралітэту і ўнутранай еднасці. Вядома, што княская сям'я скупала маёмасць яўрэяў, якія загінулі пры халакосце, з прычыны супрацоўніцтва з нацыстамі пасля заканчэння вайны трапіла пад дзеянне дэкрэтаў Бенеша і страціла сваю нерухомасць на тэрыторыі Чэхаславакіі. У канцы вайны Ліхтэнштайн даў прыстанішча калабарацыяністам з РВА. Пасля вайны правёў шэраг рэформаў, накіраваных на мадэрнізацыю жыцця краіны. У прыватнасці, у 1984 годзе жанчыны атрымалі права голасу на выбарах. Франц Іосіф быў першым у гісторыі краіны кіраўніком, якія пастаянна пражываюць на яе тэрыторыі.

У 1984 годзе прызначыў старэйшага сына сваім пастаянным прадстаўніком і рэгентам і фактычна адышоў ад дзяржаўнай дзейнасці.

Франц Іосіф II памёр праз месяц пасля смерці жонкі ў лістападзе 1989 года, будучы пры гэтым самым доўгакіруючым манархам у Еўропе.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]