Фторыставадародная кіслата

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фторыставадародная кіслата
Hydrogen fluoride.svg
Агульныя
Сістэматычнае найменне Фтарыд вадароду
Традыцыйныя назвы Плавікавая кіслата
Хім. формула HF
Фізічныя ўласцівасці
Стан (ст. ум.) вадкасць
Малярная маса 20 г/моль
Тэрмічныя ўласцівасці
Тэмпература плаўлення -83 °C
Тэмпература кіпення 19,52 °C
Энтальпія ўтварэння (ст. ум.) 271 кДж/моль
Хімічныя ўласцівасці
pKa 3,17
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS 7664-39-3
SMILES
RTECS MW7875000

Фторыставадародная кіслата, плавікавая кіслата, фторавадародная кіслата — раствор фторыстага вадароду ў вадзе, HF.

Бясколерная вадкасць. Шчыльнасць 1149 кг/м³ пры тэмпературы 15 °С (1,00132—1,07099 г/см³ пры 25 °С[1]). Тэмпература кіпення азеатропнай сумесі (38,2 % фторыстага вадароду па масе) складае 114,5 °С[1]. Моцная кіслата. Утварае солі — фтарыды. Рэагуе са шматлікімі рэчывамі, у т.л. з аксідамі крэмнію, малібдэну, вальфраму, танталу, ніобію, бору і з сілікатамі (у т.л. са шклом).

Атрыманне[правіць | правіць зыходнік]

Фторыставадародную кіслату атрымліваюць растварэннем фторыстага вадароду ў вадзе, воднай абсорбцыяй газападобных прадуктаў сернакіслага раскладання фтарыду кальцыю, флюарытавых руд, фторзмяшчальных адходаў прамысловасці, пірагідролізам фтарыдаў кальцыю, урану і іншых металаў.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Выкарыстоўваецца ў працэсах сінтэзу фтарыдаў, у складзе раствораў для траўлення шкла, кварцу, металаў і некаторых сплаваў і інш.

Шкоднае ўздзеянне[правіць | правіць зыходнік]

Фторыставадародная кіслата таксічная. Выклікае апёкі скуры (уздзеянне разбаўленай кіслаты можа выявіцца праз некалькі гадзін[1]), раздражненне слізістых абалонак.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 16: Трыпалі — Хвіліна. — С. 494. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (т. 16), ISBN 985-11-0035-8.
  • Хімічны слоўнік навучэнца: Дапам. для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макарэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 248. — 287 с. — 1 000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.
  • Общая химия в формулах, определениях, схемах: Учеб. пособие / И. Е. Шиманович, М. Л. Павлович, В. Ф. Тикавый, П. М. Малашко; Под ред. В. Ф. Тикавого. — Мн.: Універсітэцкае, 1996. — 528 с. — ISBN 385-09-0033-4.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]