Фёдар Мікалаевіч Бялевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фёдар Мікалаевіч Бялевіч
Фёдор Николаевич Белевич.jpg
Дата нараджэння 21 мая 1923(1923-05-21)
Месца нараджэння станцыя Бада, Хілокскі раён, Чыцінская вобласць
Дата смерці 2 кастрычніка 2004(2004-10-02) (81 год)
Месца смерці Мінск
Прыналежнасць Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў пяхота
Гады службы 19421945
Званне
Старэйшы сяржант
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны I ступені
Ордэн Славы

Фёдар Мікалаевіч Бялевіч (Білевіч[1]) (21 мая 1923, станцыя Бада, Хілокскі раён, Чыцінская вобласць — 2 кастрычніка 2004) — старэйшы сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945)[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Фёдар Бялевіч ў рабочай сям’і. Па нацыянальнасці беларус[2]. Атрымаў пачатковую адукацыю, пасля чаго працаваў фармоўшчыкам на цагляным заводзе. У студзені 1942 года быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. Са жніўня таго ж года[2] — на франтах Вялікай Айчыннай вайны, быў наводчыкам станковага кулямёта 738-га стралковага палка 134-й стралковай дывізіі 69-й арміі 1-га Беларускага фронту. Удзельнік баёў пад Сталінградам, Ржэвам, Ярцэвам, вызвалення Беларусі, Польшчы, Берлінскай аперацыі[2].

Вызначыўся падчас баёў у Германіі ля Франкфурта-на-Одэры[2][1].

24 красавіка 1945 года ў ходзе бою ля чыгуначнай станцыі Брызен агнём свайго кулямёта прыціснуў да зямлі атакуючыя сілы пяхоты праціўніка і адбіваў варожыя контратакі 3 гадзіны[2], што спрыяла паспяховаму выкананню баявой задачы батальёнам. Паранены не пакінуў захопленых пазіцый[1].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 31 сакавіка 1945 Фёдар Бялевіч быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка»[1].

Пасля заканчэння вайны быў дэмабілізаваны. Пражываў у Мінску, працаваў шафёрам аўтатранспартнай калоны № 5[1].

Згодна кнізе Міхаіла Герштэйна «Заблудныя ў часе», улетку 1992 года Бялевіч быў відавочцам НЛА у вёсцы Ліпнікі Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці[3].

Таксама узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені і Славы 3-й ступені, а таксама побач медалёў[1]. 15 красавіка 1999 года Указам Прэзідэнта Беларусі быў узнагароджаны ордэнам «За службу Радзіме» 3-й ступені[4].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Билевич Фёдор Николаевич (руск.) . [1]. Праверана 17 лютага 2012.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Белевич Фёдор Николаевич // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 49. — 737 с.
  3. Михаил Герштейн. «Заблудившиеся во времени». (руск.) . [2]. Праверана 17 лютага 2012.
  4. Указ Президента Республики Беларусь от 15 апреля 1999 г. № 217. О награждении Героев Советского Союза и полных кавалеров ордена Славы орденом «За службу Родине» II и III степени (руск.) . [3]. Праверана 17 лютага 2012.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382
  • Алешкин А. М. Сердцем на амбразуру — Иркутск, 1976. — С. 24-28.
  • Навечно в сердце народном — 3-е изд., доп. и испр. — Минск, 1984. — С. 50.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]