Хідаца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хідаца
Hiraacá
Long Time Dog Hidatsa.jpg
Фота 1908 г.
Агульная колькасць 500
Рэгіёны пражывання Flag of the United States.svg ЗША
Мова хідаца
Рэлігія анімізм, хрысціянства, пеётызм
Блізкія этнічныя групы мандан, кроу

Хідаца́ (саманазва: Hiraacá, літаральна "людзі вярбы") — індзейскі народ, жывуць пераважна ў Паўночнай Дакоце і Мантане (ЗША). Агульная колькасць (2017 г.) - 500 чал.[1]

Сфарміраваліся на аснове трох груп паляўнічых-сіў, якія мігрыравалі ў Паўночную Дакоту з захаду Мінесоты:

  • асабіста Hiraacá
  • Awaxawi
  • Awatixa

Іх асноўнымі заняткамі былі земляробства і паляванне. Культура і рэлігія блізкія да суродзічаў-мандан. У канцы XVIII - першай трэці XIX ст. паспяхова ваявалі супраць накота і мандан. У 1804 г. М. Льюіс і В. Кларк сустрэлі сярод хідаца ваеннапалонную шашонку Сакаджавею, якая стала правадыром іх экспедыцыі.

У 1834 - 1849 гг. моцна пацярпелі ад нападаў лакота, эпідэмій воспы і халеры. Катастрафічнае скарачэнне насельніцтва вымусіла ўступіць у шчыльны саюз з мандан і арыкара, зафіксаваны ў мірным пагадненні з ЗША ў 1851 г. У 1934 г. было створана аўтаномнае аб'яднанне "нацыя мандан, арыкара і хідаца", якое атрымала прызнанне і права на самакіраванне з боку ЗША. Агульныя тэрыторыі аб'яднання складаюць каля 3600 км².

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]