Эдзіт Піяф

З пляцоўкі Вікіпедыя
Эдзіт Піяф
Piaf Harcourt 1946 2.jpg
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя Эдзіт Джавана Гасьён
Дата нараджэння 19 снежня 1915(1915-12-19)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 10 кастрычніка 1963(1963-10-10)[1][2][…] (47 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна
Бацька Louis Gassion[d]
Маці Line Marsa[d]
Муж Jacques Pills[d] і Theophanis Lamboukas[d]
Дзеці невядома
Музычная дзейнасць
Прафесіі спявачка, вулічны артыст, аўтар-кампазітар, актрыса, студыйны музыкант, шансанье
Пеўчы голас кантральта[d]
Інструменты голас[d]
Жанры шансон, chanson réaliste[d] і ballade[d]
Псеўданімы Маля Піяф, Едзіт Піяф
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
Аўтограф Edith Piaf Signature.svg
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Эдзіт Піяф (фр.: Édith Piaf, імя пры нараджэнні Édith Giovanna Gassion; 19 снежня 1915, Парыж — 11 кастрычніка 1963) — папулярная французская эстрадная спявачка-шансанье.

3 1930 выступала ў кабарэ і эстрадных тэатрах, з 1956 у тэатры «Алімпія» ў Парыжы. Валодала багатым адценнямі голасам. Яе выканальніцкую манеру вылучалі экспрэсія ў спалучэнні з прастатой. Стварыла лірычную песню-споведзь, працягвала традыцыю стылю «песнь французскай вуліцы», у які прыўнесла трагічныя матывы, была аўтарам многіх з іх. Знялася ў фільмах «Безыменная зорка», «Парыж працягвае спяваць», «Фрэнч-канкан» і інш. Найбольш вядомыя песні ў яе выкананні: «La Vie en Rose» (1946), «Hymne à l'Amour» (1949), «Milord» (1959), «Non, Je Ne Regrette Rien» (1960), «l'Accordéoniste» (1955), «Padam… Padam…» (1951), і «La Foule» (1957).

Аўтар мемуараў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Edith Piaf // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Édith Piaf // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118594125 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  5. Bauer P. Deux siècles d'histoire au Père LachaiseVersailles: 2006. — P. 637. — ISBN 978-2-914611-48-0
  6. 6,0 6,1 https://www.rosicrucian.org/history Праверана 12 сакавіка 2022.
  7. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118594125 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  8. http://www.cineartistes.com/?page=images&id=715&type=3

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]