Эдзіт Піяф

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эдзіт Піяф
Édith Piaf
Édith Piaf 914-6440.jpg
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Эдзіт Джавана Гасьён

Дата нараджэння

19 снежня 1915(1915-12-19)[1][2][3][4]

Месца нараджэння

Парыж, дэпартамент Сена[d], Францыя[5]

Дата смерці

10 кастрычніка 1963(1963-10-10)[1][2][3] (47 гадоў)

Месца смерці

Грас, дэпартамент Прыморскія Альпы, рэгіён Праванс — Альпы — Лазурны Бераг, Францыя[5]

Месца пахавання

Пер-Лашэз[6]

Краіна

Flag of France.svg Францыя

Бацька:

Louis Gassion[d]

Муж:

Jacques Pills[d] і Theophanis Lamboukas[d]

Музычная дзейнасць
Прафесіі

спявачка, вулічны артыст, аўтар-кампазітар

Пеўчы голас

контральта[d]

Жанры

шансон

Псеўданімы

Маля Піяф, Едзіт Піяф

Узнагароды
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Эдзіт Піяф (фр.: Édith Piaf, імя пры нараджэнні Édith Giovanna Gassion; 19 снежня 1915, Парыж — 11 кастрычніка 1963) — папулярная французская эстрадная спявачка-шансанье.

3 1930 выступала ў кабарэ і эстрадных тэатрах, з 1956 у тэатры «Алімпія» ў Парыжы. Валодала багатым адценнямі голасам. Яе выканальніцкую манеру вылучалі экспрэсія ў спалучэнні з прастатой. Стварыла лірычную песню-споведзь, працягвала традыцыю стылю «песнь французскай вуліцы», у які прыўнесла трагічныя матывы, была аўтарам многіх з іх. Знялася ў фільмах «Безыменная зорка», «Парыж працягвае спяваць», «Фрэнч-канкан» і інш. Найбольш вядомыя песні ў яе выкананні: «La Vie en Rose» (1946), «Hymne à l'Amour» (1949), «Milord» (1959), «Non, Je Ne Regrette Rien» (1960), «l'Accordéoniste» (1955), «Padam… Padam…» (1951), і «La Foule» (1957).

Аўтар мемуараў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі