Эдуард Станіслававіч Валасевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эдуард Станіслававіч Валасевіч
Valгasevith1.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 12 сакавіка 1918(1918-03-12) (101 год)
Месца нараджэння: Магілёў
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці:
Мова твораў: беларуская

Эдуард Станіслававіч Валасевіч (нар. 12 сакавіка 1918, Магілёў) — беларускі пісьменнік, паэт-байкапісец[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і чыгуначніка. Спачатку вучыўся ў чыгуначнай сямігодцы. У 1935—1936 гадах працаваў грузчыкам на чыгунцы. Скончыў Магілёўскі педагагічны інстытут у 1941 годзе[1].

З 1941 года ў Чырвонай Арміі. Быў цяжка паранены ў 1943 годзе. З 1944 года выкладаў фальклор і рускую літаратуру ў Магілёўскім педінстытуце[1]. Працаваў у абласной газеце «За Радзіму» (Магілёў)[1].

У 1952 годзе пераехаў у Мінск. Працаваў у часопісах «Полымя», «Вожык», у Белдзяржфілармоніі. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1950 года.

У 1970-74 дырэктар Беларускага аддзялення Усесаюзнага ўпраўлення па ахове аўтарскіх праў СП СССР(руск.) бел.[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў у друку ў 1938 годзе[1]. Першую кніжку «Вершы і байкі» выдаў у 1954 г. Аўтар зборнікаў баек «Залатая рыбка» (1957), «Як дбаеш — так і маеш» (1958), «Арліны суд» (1959), «Соль» (1962), «На вясёлай хвалі» (1967), «Туды і рак з кляшнёй…» (1970), «Палюсы» (1977), «Кругавая парука» (1979) і г. д[1].

Басні адметныя актуальнасцю тэматыкі, камізмам сітуацый, жывым народным гумарам. Пісаў гумарыстычныя вершы і басні для дзяцей (зборнікі «Камар-званар», 1959; «Горкі мёд», 1967 і іншыя), аднактавыя камедыі, скетчы, эпіграмы і пародыі[1].

Перакладаў з рускай мовы творы І. Батрака[2], з украінскай М. Старыцкага.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Басни. — М., 1958
  • Казёл адпушчэння. — Мн., 1968
  • Рагаты анёл. — Мн., 1978

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Волосевич Эдуард Станиславович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 122-123. — 737 с.
  2. БЭ у 18 т. — Т. 2. — С. 350.