Эстонская ваенная акадэмія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Эстонская ваенная акадэмія
Insignia of the Estonian Military Academy.jpg
Заснаваны 1919
Тып Ваенная акадэмія
Сайт kvak.ee
Будынак ваеннай акадэміі

Эстонская ваенная акадэмія (эст. Kaitseväe Akadeemia) — вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў Тарту, Эстонія.

Місія ўстанвы заключаецца ў падрыхтоўцы і навучанні штатных афіцэраў для Узброеных сіл Эстоніі і Саюза абароны Эстоніі, а таксама для іншых ваенных устаноў. Акадэмія стварыла нацыянальную рэпутацыю дзякуючы вопыту ў ваенных даследаваннях і распрацоўках. 

Акадэмічная праграма акадэміі забяспечвае збалансаванае навучанне па ваенных і грамадзянскіх прадметах. Акадэмічных супрацоўнікаў ваеннай акадэміі падтрымліваюць члены акадэмічнай супольнасці з універсітэтаў па ўсёй Эстоніі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

1919—1940[правіць | правіць зыходнік]

Школа была створана 3 красавіка 1919 года ўказам галоўнакамандуючага войскамі абароны Эстоніі генерал-маёра Ёхана Лайданера. Падчас вайны за незалежнасць Эстоніі падрыхтоўка унтэр-афіцэраў была абмежаванай, паколькі на лініі фронту былі патрэбныя людзі і рэсурсы. Аднак пасля вайны ўзрастала патрэба ў афіцэрах, якія маглі б рыхтаваць і вучыць салдат. Так была ўтворана школа для унтэр-афіцэраў. Курсантаў вучылі тактыцы, тапаграфіі, адміністраванню, умацаванню, прымяненню кулямётаў, ваеннаму праву, ахове здароўя, эстонскай мове, артылерыйскай навуцы і гімнастыцы. Першыя курсы доўжыліся 4 месяцы. Пасля завяршэння курса курсанты атрымалі званне энсіна.

Пяхотная школа была заснавана 20 мая 1920 года. У 1921 годзе навучанне было падоўжана да трох гадоў і падзелена на тры класы: агульны клас, I спецыяльны клас і II спецыяльны клас. Юнакі з шасцікласнай адукацыяй прымаліся ў агульны клас, дзе ім выкладалі гімназічныя прадметы разам з ваеннымі. Мужчыны з сярэдняй адукацыяй прымаліся ў I спецыяльны клас, а II спецыяльны — для афіцэраў запасу. У гэтым жа годзе пяхотная, артылерыйская і кавалерыйская школы былі аб’яднаны ў падафіцэрскую школу.[1]

29 жніўня 1923 года ўсе ваенныя школы былі аб’яднаны ў акадэмію, якая складалася з Ваеннай школы, Вышэйшай ваеннай школы і Школы унтэр-афіцэраў. У 1927 годзе папярэдняя ваенная служба стала абавязковай умовай паступлення ў ваенную школу.[1]

У 1928 годзе ў школе для унтэр-афіцэраў скончылася падрыхтоўка падафіцэраў тэрміновай службы. Сама школа была перамешчана з Юхкенталі ў Тондзі. Змянілася і афіцэрская падрыхтоўка: клас для аспірантаў і клас для малодшых курсантаў і старэйшых курсантаў. Клас аспірантаў быў для афіцэраў запасу, а курсанты — для звычайных афіцэраў. Падрыхтоўка афіцэраў зноў змянілася ў 1935 годзе, калі ўсе афіцэры пачалі рыхтавацца ў класах аспірантаў і афіцэраў. Выпускнікі класа аспірантаў прайшлі навучанне афіцэраў запасу, у той час як выпускнікі афіцэрскіх класаў праходзілі дадатковую падрыхтоўку ў класе аспірантаў, каб стаць звычайнымі афіцэрамі. У 1936 годзе Школа падафіцэраў была распушчана, і на яе месцы была ўтворана новая школа.[1]

У 1940 годзе, пасля далучэння Эстоніі да Савецкага Саюза, акадэмія была рэарганізавана ў пяхотную школу Чырвонай Арміі.[2]

1998 — па цяперашні час[правіць | правіць зыходнік]

Эстонскі нацыянальны абаронны каледж быў адноўлены 17 сакавіка 1998 года. Да гэтага афіцэры праходзілі навучанне ў абаронным каледжы Эстонскай акадэміі ўнутраных спраў. З 1998 года існавалі дзве вучэбныя праграмы — адна прадугледжвала вышэйшую прафесійную адукацыю для афіцэраў, якія ў асноўным сталі камандзірамі ўзводаў, другая — дыпломную працу для будучых камандзіраў рот і батальёнаў. Навучанне заняло тры з паловай гады і дало студэнтам базавыя веды па гісторыі, паліталогіі, сацыяльных, паводніцкіх і гуманітарных навуках, прыродазнаўчых і дакладных навуках, роднай і замежных мовах.[2]

Акадэмія працавала ў памяшканні Эстонскай акадэміі ўнутраных спраў да 1999 года, пакуль не пераехала ў Тарту. У перыяд з 2001 па 2002 год Фінляндыя дапамагала арганізоўваць курсы па лагістыцы, інжынернай справе, артылерыі і сувязі. Фінляндыя таксама дапамагала ў арганізацыі курсаў па лагістыцы, артылерыі і супрацьпаветранай абароне ў перыяд з 2003 па 2004 год.[2]

У 2004 годзе ўстанова адаптавала сваю навучальную праграму ў адпаведнасці з Балонскай дэкларацыяй. У 2005 годзе ўстанова стала прафесійна-тэхнічным універсітэтам, у які таксама можа атрымаць ступень магістра. Універсітэт атрымаў першую акрэдытацыю ад міжнароднай камісіі ў 2006 годзе. У 2008 годзе акадэмія адкрыла сваю праграму для афіцэраў ваенна-паветраных сіл, а ў 2011 — для афіцэраў флоту. У перыяд з 2010 па 2013 гады акадэмія прапаноўвала курс для малодшых афіцэраў. У 2010 годзе ўніверсітэт таксама пачаў прапаноўваць экстэрнат для афіцэраў, якія не змаглі б прыняць удзел у звычайнай вучобе.[2]

Эстонскі каледж нацыянальнай абароны атрымаў свой сцяг у 2013 годзе ад Эстонскай асацыяцыі афіцэраў запасу.[2] У 2019 годзе універсітэт прайшоў рэарганізвацыю і быў перайменаваны ў Эстонскую ваенную акадэмію. Каб адлюстраваць гэтыя змены, у лютым 2020 года ён атрымаў новы сцяг ад Эстонскай асацыяцыі афіцэраў запасу, кадэцкага савета горада Тарту і Сіл абароны.[3]

Навучанне афіцэраў[правіць | правіць зыходнік]

  • Базавы курс па падрыхтоўцы афіцэраў — гэта праграма першага ўзроўню з трохгадовым перыядам навучання ў Эстонскім нацыянальным каледжы абароны. На курсе курсанты набываюць навыкі камандзіра ўзвода і камандзіра роты. Пасля завяршэння курса курсанты атрымліваюць вышэйшую адукацыю і званне другога лейтэнанта.
  • Курс павышэння кваліфікацыі афіцэраў — гэта другі ўзровень падрыхтоўкі афіцэраў з двухгадовым перыядам навучання, дзякуючы якому студэнты набываюць веды і навыкі, неабходныя для выканання абавязкаў малодшых штабных афіцэраў пяхотнага батальёна або брыгады.
  • Курс старшага афіцэрскага складу — трэці ўзровень падрыхтоўкі афіцэраў — гэта гадавы курс, які праводзіцца ў супрацоўніцтве з Балтыйскім каледжам абароны ў адным будынку з Эстонскім нацыянальным каледжам абароны (альбо адпаведным навучаннем у нейкай навучальнай установе за мяжой).
  • Вышэйшы афіцэрскі курс, чацвёрты ўзровень падрыхтоўкі афіцэраў, праводзіцца на вышэйшых афіцэрскіх курсах і курсах афіцэраў агульнага штаба ў навучальных установах за мяжой.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]