Ян Вацлаў Антанін Стаміц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ян Вацлаў Антанін Стаміц
Johann Stamitz.jpg
Дата нараджэння

17 чэрвеня 1717(1717-06-17) ці 19 чэрвеня 1717(1717-06-19)

Месца нараджэння

Горад Гаўлічкуў-Брод, Q368105?, Край Высачына, Чэхія

Дата смерці

27 сакавіка 1757(1757-03-27) (39 гадоў) ці 30 сакавіка 1757(1757-03-30) (39 гадоў)

Месца смерці

Горад Мангейм, Q8165?, Бадэн-Вюртэмберг, Германія

Краіна

Flag of the Czech Republic.svg Чэхія

Прафесіі

кампазітар, дырыжор[d] і музыказнавец[d]

Інструменты

скрыпка

Commons-logo.svg Медыяфайлы па тэме на Вікісховішчы

Ян Вацлаў Антанін Стаміц (чэшск.: Jan Václav Antonín Stamic; ням.: Johann Wenzel Anton Stamitz; 19 чэрвеня 1717, Гаўлічкаў-Брод — 27 сакавіка 1757, Мангейм) — чэшскі кампазітар і скрыпач, дырыжор, педагог; заснавальнік мангеймскай школы, новага канцэртнага стылю аркестравага выканання. Бацька Карала Стаміца і Антаніна Стаміца.

Нарадзіўся ў сям'і арганіста. Вучыўся ў бацькі Антаніна Ігнаца Стаміца, у 17281734 гг. у гімназіі ў Йіглаве, затым у Карлавым універсітэце ў Празе. Як скрыпач-віртуоз шмат канцэртаваў. Прыдворны музыкант у Пфальцы і Мангейме, кіраваў прыдворнай капэлай у Штутгарце. З 1744 года 1-ы скрыпач, з 1748 года кіраўнік Мангеймскай капэлы.

Стаміц лічыцца заснавальнікам мангеймскай музычнай (кампазітарскай і аркестравай) школы, для якой характэрны, у прыватнасці, беспрэцэдэнтная самастойнасць партый духавых інструментаў і інтэнсіўнае выкарыстанне крэшчэнда ўсяго аркестра ў процівагу стрыманай дынаміцы барочнай музыкі.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Спрыяў станаўленню класічнага тыпу 4-часткавай сімфоніі, узмацніў тэматычныя і дынамічныя кантрасты ў санатна-сімфанічным цыкле, рэфарматар аркестра (уключыў у яго склад валторны і кларнеты). Сярод твораў: больш за 70 сімфоній, 10 аркестравых трыа, 16 канцэртаў для скрыпкі з аркестрам, канцэрт для кларнета з арк. (першы ў гісторыі музыкі), камерна-інстр. ансамблі, культавая харавая музыка і інш.

Паўплываў на творчасць еўрапейскіх кампазітараў 18 ст. Сярод вучняў яго сыны Карал Стаміц і Антанін Стаміц і інш.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]