(121) Герміёна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(121) Герміёна
121Hermione (Lightcurve Inversion).png
Трохмерная мадэль астэроіда (121) Герміёна
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Дж. К. Уотсан

Месца выяўлення

Эн-Арбар

Дата выяўлення

12 мая 1872

Эпанім

Герміёна

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1970 VE

Катэгорыя

Галоўнае кальцо
(Сямейства Кібелы)

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,13553

Вялікая паўвось (a)

515,496 млн км
(3,44588 а.а.)

Перыгелій (q)

445,631 млн км
(2,97886 а.а.)

Афелій (Q)

585,362 млн км
(3,9129 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

2 336,408 сут (6,397 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

15,971 км/с

Схіленне (i)

7,5979 °

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

73,174 °

Аргумент перыгелія (ω)

297,960 °

Сярэдняя анамалія (M)

248,068 °

Спадарожнік астэроіда

S/2002 (121) 1

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

268 × 186 × 183 км

Маса

5,38 ± 0,3×1017 кг

Шчыльнасць

1,13 ± 0,3 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,022 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,075 км/с

Перыяд вярчэння

5,551 гад

Спектральны клас

C

Абсалютная зорная велічыня

7,31m

Альбеда

0,0482

Сярэдняя тэмпература паверхні

152 К (−121 °C)

(121) Герміёна (стар.-грэч.: Ἑρμιόνη) — вельмі буйны астэроід вонкавай часткі галоўнага пояса, які прыналежыць да цёмнага спектральнага класа C і ўваходзіць у склад сямейства Кібелы. Ён быў выяўлены 12 мая 1872 года амерыканскім астраномам Дж. К. Уотсанам у Эн-Арбар, ЗША і названы ў гонар Герміёны, дачкі цара Спарты Менелая і Алены[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 26. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]