Перайсці да зместу

(144) Вібілія

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(144) ВібіліяM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Клінтан
Дата выяўлення 3 чэрвеня 1875
Эпанім Vibilia[d]
Альтэрнатыўныя абазначэнні A875 LA[1]
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысітэт (e) 0,2363077
Вялікая паўвось (a) 397,12 млн км
(2,6545862 а.а.)
Перыгелій (q) 303,278 млн км
(2,027287 а.а.)
Афелій (Q) 490,963 млн км
(3,2818854 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 579,769 сут (4,325 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,023 км/с
Схіленне (i) 4,80741°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 76,44752°
Аргумент перыгелія (ω) 293,39289°
Сярэдняя анамалія (M) 359,64846°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 142,38 км
Маса 3×1018 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0396 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0750 км/с
Перыяд вярчэння 13,819 гад
Спектральны клас C
Абсалютная зорная велічыня 7,91m
Альбеда 0,0597
Сярэдняя тэмпература паверхні 171 К (−102 °C)

(144) Вібілія (лац.: Vibilia) — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, прыналежным да цёмнага спектральнага класа C, з прычыны чаго яго паверхня багатая рознымі простымі вугляроднымі злучэннямі. Вібілія ўзначальвае аднайменнае сямейства астэроідаў і з’яўляецца адзіным буйным астэроідам гэтага сямейства. Гэты астэроід быў выяўлены 3 чэрвеня 1875 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар старажытнарымскай багіні вандраванняў Вібіліі, у сувязі з тым, што Петэрс незадоўга да адкрыцця вярнуўся з падарожжа па ўсім свеце, каб назіраць праходжанне Венеры па дыску Сонца[2].

Зноскі

  1. JPL Small-Body Database Праверана 16 кастрычніка 2023.
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 28. ISBN 3-540-00238-3.