Перайсці да зместу

(204) Каліста

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(204) КалістаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Іаган Паліза
Месца выяўлення Пула
Дата выяўлення 8 кастрычніка 1879
Эпанім Каліста
Альтэрнатыўныя абазначэнні A879 TA[1]
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысітэт (e) 0,17387
Вялікая паўвось (a) 399,606 млн км
(2,67120 а.а.)
Перыгелій (q) 330,126 млн км
(2,20676 а.а.)
Афелій (Q) 469,085 млн км
(3,13564 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 594,623 сут (4,366 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,085 км/с
Схіленне (i) 8,285°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 205,128°
Аргумент перыгелія (ω) 55,860°
Сярэдняя анамалія (M) 138,290°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 48,57 км
Маса 1,2×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0136 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0257 км/с
Перыяд вярчэння 19,489 гад
Спектральны клас S
Абсалютная зорная велічыня 8,89m
Альбеда 0,2082
Сярэдняя тэмпература паверхні 165 К (−108 °C)

(204) Каліста (грэч. Καλλιστώ) — астэроід з групы галоўнага пояса, прыналежны да светлых астэроідаў спектравага класа S. Ён быў выяўлены 8 кастрычніка 1879 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула і названы ў гонар німфы Каліста з грэчаскай міфалогіі, таксама як і спадарожнік Юпітэра Каліста[2].

Зноскі

  1. JPL Small-Body Database Праверана 17 кастрычніка 2023.
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 33. ISBN 3-540-00238-3.