(205) Марфа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(205) МарфаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Іаган Паліза
Месца выяўлення Пула
Дата выяўлення 13 кастрычніка 1879
Эпанім Марфы
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,03410
Вялікая паўвось (a) 415,593 млн км
(2,77807 а.а.)
Перыгелій (q) 401,422 млн км
(2,68334 а.а.)
Афелій (Q) 429,765 млн км
(2,8728 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 691,271 сут (4,63 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,865 км/с
Схіленне (i) 10,682°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 211,933°
Аргумент перыгелія (ω) 173,854°
Сярэдняя анамалія (M) 136,006°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 80,58 км
Маса 5,55×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0226 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0428 км/с
Перыяд вярчэння 39,8 гад
Спектральны клас C
Абсалютная зорная велічыня 9,23m
Альбеда 0,0553
Сярэдняя тэмпература паверхні 169 К (−104 °C)

(205) Марфа (лац.: Martha) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да цёмных астэроідаў спектральнага класа C, багатых рознымі вугляроднымі злучэннямі, які валодае даволі павольным уласным кручэннем. Ён быў адкрыты 13 кастрычніка 1879 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула, Харватыя і названы ў гонар Марфы, жанчыны з Новага Запавету, якая была адной з сясцёр Лазара з Віфаніі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 33. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]