(209) Дыдона

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(209) Дыдона
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

К. Г. Ф. Петэрс

Месца выяўлення

Клінтан

Дата выяўлення

22 кастрычніка 1879

Эпанім

Дыдона

Альтэрнатыўныя абазначэнні

A909 AB; A909 GB;
A912 RB

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,06146

Вялікая паўвось (a)

470,853 млн км
(3,14746 а.а.)

Перыгелій (q)

441,915 млн км
(2,95402 а.а.)

Афелій (Q)

499,792 млн км
(3,3409 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

2 039,571 сут (5,584 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

16,773 км/с

Схіленне (i)

7,169°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

0,763°

Аргумент перыгелія (ω)

250,297°

Сярэдняя анамалія (M)

281,428°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

159,94 км

Маса

4,28×1018 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0447 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0846 км/с

Перыяд вярчэння

5,7366 гад

Спектральны клас

C

Абсалютная зорная велічыня

8,24m

Альбеда

0,0349

Сярэдняя тэмпература паверхні

160 К (−113 °C)

(209) Дыдона (лац.: Dido) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да цёмных астэроідаў спектральнага класа C. Ён быў выяўлены 22 кастрычніка 1879 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар міфічнай карфагенскай каралевы Дыдоны[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]


Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 33. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]