(213) Лілея

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(213) ЛілеяM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Клінтан
Дата выяўлення 16 лютага 1880
Эпанім Лілея
Альтэрнатыўныя абазначэнні 1950 TE3
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,14595
Вялікая паўвось (a) 411,876 млн км
(2,75322 а.а.)
Перыгелій (q) 351,763 млн км
(2,35139 а.а.)
Афелій (Q) 471,989 млн км
(3,15505 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 668,629 сут (4,568 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,854 км/с
Схіленне (i) 6,802°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 122,146°
Аргумент перыгелія (ω) 163,156°
Сярэдняя анамалія (M) 83,645°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 83,01 км
Маса 5,99×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0232 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0439 км/с
Перыяд вярчэння 8,045 гад
Спектральны клас F
Абсалютная зорная велічыня 8,64m
Альбеда 0,0897
Сярэдняя тэмпература паверхні 160 К (−113 °C)

(213) Лілея (грэч.: Λιλαία) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да рэдкага спектральнага класа F. Як і астэроіды класа C яго паверхня багатая простымі вугляроднымі злучэннямі. Ён быў адкрыты 16 лютага 1880 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтан, ЗША і названы ў гонар Лілеі, адной з наяд у старажытнагрэчаскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 34. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]