(212) Медэя
(212) Медэя | |
|---|---|
| Адкрыццё | |
| Першаадкрывальнік | Іаган Паліза |
| Месца выяўлення | Пула |
| Дата выяўлення | 6 лютага 1880 |
| Эпанім | Медэя |
| Альтэрнатыўныя абазначэнні | 1930 FW |
| Арбітальныя характарыстыкі | |
| Эксцэнтрысітэт (e) | 0,10607 |
| Вялікая паўвось (a) |
465,914 млн км (3,11444 а.а.) |
| Перыгелій (q) |
416,494 млн км (2,78409 а.а.) |
| Афелій (Q) |
515,333 млн км (3,44479 а.а.) |
| Перыяд абарачэння (P) | 2 007,559 сут (5,496 г) |
| Сярэдняя арбітальная скорасць | 16,83 км/с |
| Схіленне (i) | 4,265° |
| Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 313,533° |
| Аргумент перыгелія (ω) | 100,120° |
| Сярэдняя анамалія (M) | 354,731° |
| Фізічныя характарыстыкі | |
| Дыяметр | 136,12 км |
| Маса | 2,64×1018 кг |
| Шчыльнасць | 2,000 г/см³ |
| Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні | 0,0381 м/с² |
| 2-я касмічная скорасць | 0,0720 км/с |
| Перыяд вярчэння | 10,283 гад |
| Абсалютная зорная велічыня | 8,28m |
| Альбеда | 0,0465 |
| Сярэдняя тэмпература паверхні | 160 К (−113 °C) |
(212) Медэя (грэч. Μήδεια) — буйны астэроід галоўнага пояса, які характарызуецца вельмі нізкім альбеда. Яго цёмная паверхня адлюстроўвае толькі 4,65 % падальнага на яго святла, што можа сведчыць пра наяўнасць у яе складзе простых вугляродных злучэнняў.
Ён быў выяўлены 6 лютага 1880 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула, Харватыя і названы ў гонар Медэі, умілаванай арганаўта Ясона ў старажытнагрэчаскай міфалогіі[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 34. — ISBN 3-540-00238-3.
