Перайсці да зместу

(3) Юнона

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(3) Юнона ⚵M:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Карл Людвіг Хардынг
Месца выяўлення Lilienthal Observatory[d][1]
Дата выяўлення 1 верасня 1804
Эпанім Юнона[2]
Альтэрнатыўныя абазначэнні A804 RA[3]
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі[4]
Эксцэнтрысітэт (e) 0,256
Вялікая паўвось (a) 399,726 млн км
(2,672 а.а.)
Перыгелій (q) 297,396 млн км
(1,988 а.а.)
Афелій (Q) 502,055 млн км
(3,356 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 595,339 сут (4,368 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,919 км/с
Схіленне (i) 12,968°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 169,961°
Аргумент перыгелія (ω) 247,934°
Сярэдняя анамалія (M) 256,817°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 233,92 км
Маса 2,82×1019 кг[5]
Шчыльнасць 2.98 ± 0.55 г/см³[6]
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,137 м/с²
2-я касмічная скорасць 179,54 м/с
Перыяд вярчэння 7,210 г
Спектральны клас S
Абсалютная зорная велічыня 5,33m
Альбеда 0,2383
Сярэдняя тэмпература паверхні ~163 K

3 Юнона (Juno) — трэці астэроід.

Адкрыты 1 верасня 1804 года Карлам Людвігам Хардынгам і названы ў гонар Юноны — жонкі Юпітэра, вярхоўнага рымскага бажаства. Адносіцца да галоўнага пояса астэроідаў, узначальваючы аднайменнае сямейства Юноны, і мае арбітальныя параметры: вялікая паўвось 2.668 а. а., перыгелій 1.978 а. а., афелій 3.357 а. а., нахіленне 12.972°, эксцэнтрысітэт 0.258, перыяд звароту 4,36 года. Адзін з даволі буйных астэроідаў галоўнага пояса — па розных ацэнках ад 234 да 267 км у дыяметры, абарачэнне вакол сваёй восі здзяйсняе за 0,3004 дня. Мае альбеда 0.238, што дае на адлегласці ў 1 а. а. свяцільнасць у 5.33 зорнай велічыні і адносіцца да спектральнага класа S.

Зноскі

  1. JPL Small-Body Database
  2. Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media, 2012. — P. 13. — 1452 p. — ISBN 978-3-642-29717-5
  3. JPL Small-Body Database Праверана 16 кастрычніка 2023.
  4. JPL Small-Body Database Browser: 3 Juno.(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 5 студзеня 2016. Праверана 11.10.2008.
  5. Estimations of masses of the largest asteroids and the main asteroid belt from ranging to planets, Mars orbiters and landers. 2004.(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 лютага 2017. Праверана 11.10.2008.
  6. Jim Baer. Recent Asteroid Mass Determinations. Personal Website (16 красавіка 2008). Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 3 снежня 2008.
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 18. Кн. 1.: Дадатак: Шчытнікі — ЯЯ / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2004. — Т. 18. — С. 210. — 472 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0295-4 (Т. 18. Кн. 1.).