(3) Юнона

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(3) Юнона Сімвал Юноны
Juno 4 wavelengths.jpg
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Карл Хардынг

Месца выяўлення

Lilienthal Observatory[d]

Дата выяўлення

1 верасня 1804

Альтэрнатыўныя абазначэнні

3

Катэгорыя

Галоўнае кальцо

Арбітальныя характарыстыкі[1]
Эпоха 30 лістапада 2008
Эксцэнтрысітэт (e)

0,256

Вялікая паўвось (a)

399,726 млн км
(2,672 а.а.)

Перыгелій (q)

297,396 млн км
(1,988 а.а.)

Афелій (Q)

502,055 млн км
(3,356 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 595,339 сут (4,368 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

17,919 км/с

Схіленне (i)

12,968°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

169,961°

Аргумент перыгелія (ω)

247,934°

Сярэдняя анамалія (M)

256,817°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

233,92 км

Маса

2,82×1019 кг[2]

Шчыльнасць

2.98 ± 0.55 г/см³[3]

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,137 м/с²

2-я касмічная скорасць

179,54 м/с

Перыяд вярчэння

7,210 г

Спектральны клас

S

Абсалютная зорная велічыня

5,33m

Альбеда

0,2383

Сярэдняя тэмпература паверхні

~163 K

3 Юнона (Juno) — трэці астэроід.

Адкрыты 1 верасня 1804 года Карлам Людвігам Хардынгам і названы ў гонар Юноны — жонкі Юпітэра, вярхоўнага рымскага бажаства. Адносіцца да галоўнага пояса астэроідаў, узначальваючы аднайменнае сямейства Юноны, і мае арбітальныя параметры: вялікая паўвось 2.668 а. а., перыгелій 1.978 а. а., афелій 3.357 а. а., нахіленне 12.972°, эксцэнтрысітэт 0.258, перыяд звароту 4,36 года. Адзін з даволі буйных астэроідаў галоўнага пояса — па розных ацэнках ад 234 да 267 км у дыяметры, абарачэнне вакол сваёй восі здзяйсняе за 0,3004 дня. Мае альбеда 0.238, што дае на адлегласці ў 1 а. а. свяцільнасць у 5.33 зорнай велічыні і адносіцца да спектральнага класа S.

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 18. Кн. 1.: Дадатак: Шчытнікі — ЯЯ / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. — Т. 18. — С. 210. — 472 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0295-4 (Т. 18. Кн. 1.).

Зноскі

  1. JPL Small-Body Database Browser: 3 Juno.. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 11 кастрычніка 2008.
  2. Estimations of masses of the largest asteroids and the main asteroid belt from ranging to planets, Mars orbiters and landers. 2004.. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 11 кастрычніка 2008.
  3. Jim Baer Recent Asteroid Mass Determinations. Personal Website (2008). Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 3 снежня 2008.

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]