(71) Ніёба

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(71) НіёбаM:
A614.M1014.shape.png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Роберт Лютэр
Месца выяўлення Дзюсельдорф
Дата выяўлення 13 жніўня 1861
Эпанім Ніёба
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1754742
Вялікая паўвось (a) 412,081 млн км
(2,7545941 а.а.)
Перыгелій (q) 339,772 млн км
(2,2712339 а.а.)
Афелій (Q) 484,391 млн км
(3,2379543 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 669,878 сут (4,572 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,807 км/с
Схіленне (i) 23,26172°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 316,06373°
Аргумент перыгелія (ω) 267,02028°
Сярэдняя анамалія (M) 63,92056°
Фізічныя характарыстыкі[1]
Дыяметр 83,42 км
Маса 6,1×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0233 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0441 км/с
Перыяд вярчэння 35,864 гад
Спектральны клас S(Xe)
Абсалютная зорная велічыня 7,30m
Альбеда 0,3052
Сярэдняя тэмпература паверхні 168 К (−105 °C)

(71) Ніёба (лац.: Niobe) — астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 13 жніўня 1861 года нямецкім астраномам Робертам Лютэрам у Дзюсельдорфскай абсерваторыі і названы ў гонар Ніёбы, дачкі Тантала і Дыёны з старажытнагрэчаскай міфалогіі[2].

Зноскі

  1. Asteroid Data Sets(англ.) 
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 22. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]