Алебарда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Класічныя наканечнікі алебард

Алебарда (ням.: Hellebarde[1]) — старадаўняя халодная колюча-рубячая зброя, доўгая (да 2,5 м) плоская або гранёная дзіда з прымацаванай да яе сякерай або лязом у выглядзе маладзіка. У 14-16 стагоддзях была на ўзбраенні некаторых армій Заходняй Еўропы; на Беларусі выкарыстоўвалася ў 15-18 стагоддзях; да канца 19 стагоддзя — зброя парадных падраздзяленняў, а таксама палацавай і гарадской варты.

Зноскі

  1. Слоўнік іншамоўных слоў у 2-х тамах., Мн., 1999, Т.1, С.59

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Алебарда // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0036-6 (т.1).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]