Арнольд Бёклін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Арнольд Бёклін
ням.: Arnold Böcklin
Аўтапартрэт, 1873
Аўтапартрэт, 1873
Дата нараджэння:

16 кастрычніка 1827({{padleft:1827|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})

Месца нараджэння:

Базель

Дата смерці:

16 студзеня 1901({{padleft:1901|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:16|2|0}}) (73 гады)

Месца смерці:

Ф'езоле

Жанр:

гістарычны жывапіс
пейзаж
партрэт

Вучоба:

Дзюсельдорфская акадэмія мастацтваў

Стыль:

сімвалізм

Уплыў на:

Джорджа дэ Кірыко

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Арнольд Бёклін (ням.: Arnold Böcklin; 16 кастрычніка 1827, Базель, Швейцарыя16 студзеня 1901, Сан-Даменіка-дзі-Ф'езоле, Італія) — швейцарскі жывапісец, графік, скульптар; адзін з выбітных прадстаўнікоў сімвалізму ў еўрапейскім выяўленчым мастацтве XIX стагоддзя.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Акадэміі мастацтваў у Дзюсельдорфе ў тэарэтыка мастацтва А. фон Гільдэбранта і пейзажыста І. В. Шырмера (18451847), затым у Мюнхене, дзе прыцягнуў увагу графа Шака. Распачаў адукацыйнае падарожжа па Швейцарыі, Нідэрландах і Францыі. Першапачаткова займаўся ляндшафтным жывапісам, аднак з часам перайшоў у міфалагічную тэматыку. У 18501857 гадах працаваў у Рыме. У 18601862 гадах быў прафесарам у Акадэміі мастацтваў у Веймары. Апошнія гады працаваў напераменку ў Базелі і ў Італіі. Аказаў уплыў на такіх прадстаўнікоў сюррэалізму, як Макс Эрнст, Сальвадор Далі, Джорджа дэ Кірыко.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Карціны Бёкліна, яркія і кідкія сваімі колерамі, напісаныя галоўным чынам тэмперай. У карцінах Бёкліна выступае выдуманы свет, часта знарочыста таямнічы. Спачатку Бёклін пісаў рамантычныя пейзажі з міфалагічнымі постацямі, затым — фантастычныя сцэны з німфамі, марскімі пачварамі і г. д. («Трытон і Нерэіда», 18731874).

Познія кампазіцыі («Востраў мёртвых», 1880, Мастацкі музей, Базель; у пачатку XX ст. рэпрадукцыі з яе былі вельмі папулярныя), дзе фантастычная сімволіка спалучаецца з натуралістычнай дакладнасцю дэталяў, паўплывалі на фармаванне нямецкага сімвалізму і югендштылю.

Лепшыя працы:

  • «Востраў мёртвых» (1880, Мастацкі музей, Базель)
  • «Трытон і Нерэіда» (1873—1874, Мастацкі музей, Базель)
  • «Фаўн у чаротах» (у мюнхенскай Пінакатэцы)
  • «Адпачываючая Венера»
  • «Паляванне амазонак» (у Базелі),
  • «Барацьба цэнтаўраў»
  • «Палі блажэнных» (Нацыянальная галерэя ў Берліне)
  • «Свяцілішча Геркулеса» (у Брэслаў)
  • «Наяды» (у Базелі)
  • «Віла на марскім беразе» (галерэя Шака ў Мюнхене)
  • «Хвалі» (Мюнхен, Пінакатэка)
  • «Вясновы лівень» (Дрэздэн)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Е. Д. Федотова. Бёклин. Москва: Белый Город, 2001. ISBN 5-7793-0446-7

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]