Белалобая гусь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Белалобая гусь
White-fronted.goose.750pix.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Anser albifrons (Scopoli, 1769)

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
ITIS   175020
NCBI   50365
EOL   1048438

Белалобая гусь (Anser albifrons) — птушка з роду гусей сямейства качыных.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Белалобая гусь блізкая па знешнім выглядзе да шэрай гусі, але крыху драбнейшая. Яна мае бурую афарбоўку цела, жывот бялёсы з чорнымі плямамі, некаторыя пёры ў крылах таксама белыя. Дзюба ружовая. У аснове дзюбы белая пляма, за якое від і атрымаў назву. Маладыя асобіны белай плямы на ілбе і плям на жываце не маюць. Маса белолобай гусі вагаецца ад 2 да 3,2 кг. Даўжыня цела 62-78 см, размах крылаў 125-165 см. Самка меншая за самца.

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Белалобая гусь гняздуецца ў тундры Еўразіі, Грэнландыі і Паўночнай Амерыкі. Гусі з Еўропы зімуюць ля Міжземнага, Чорнага і Каспійскага мораў. Ляціць таксама ў Сярэднюю Азію, Індыю, Кітай, Карэю і Японію.

Насяляе кантынентальныя вадаёмы сярод кусцікавай тундры; у паслягнездавы перыяд: марскiя ўзбярэжжы, а таксама стэпы i сельскагаспадарчыя палi паблiзу вялiкiх вадаёмаў.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Гняздо звычайна сярод травянiстай раслiннасцi, няроўнасцей тэрыторыi, неакуратна высланае сухой раслiннасцю i пухам.

Яйкi (4-6) часта амаль элiптычныя, белыя з жаўтаватым або шэрым адценнем. Памеры: 81 х 54 мм

Падвiды[правіць | правіць зыходнік]

Адрозніваюцца 2 падвіды:

  • А. а. аlbifrons — паўночная Расія,
  • A. a. flavirostrisГрэнландыя.

Абодва падвіды зімуюць у Заходняй Палеарктыцы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000. — 540 с.: іл. ISBN 83-01-13187-X