Даліда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Даліда
Dalida
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Yolande Christina Gigliotti

Дата нараджэння

17.1.1933

Месца нараджэння

Каір, Егіпет

Дата смерці

3.5.1987

Месца смерці

Парыж, Францыя

Гады актыўнасці

1956—1987

Краіна

Flag of France.svg Францыя

Прафесія

спявачка, актрыса

Жанр

поп-музыка

Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Даліда на Вікісховішчы

Даліда́ (фр.: Dalida, араб.: داليدا; сапраўднае імя Іяла́нда Крысці́на Джыльё́ці, італ.: Yolanda Christina Gigliotti; 17 студзеня 19333 мая 1987) — выбітная французская спявачка і актрыса італьянскага паходжання, нарадзілася і вырасла ў Егіпце.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Егіпет[правіць | правіць зыходнік]

Даліла (псеўданім Даліда будзе пазней) нарадзілася 17 студзеня 1933 г. ў італьянскай сям'і ў Каіры. Ва ўзросце каля чатырох гадоў ёй зрабілі аперацыю на вачах з-за інфекцыі, якая патрапіла ёй у вочы ва ўзросце 10 месяцаў. У выніку медыцынскай памылкі ў яе з'явілася касавокасць, з-за чаго яна не магла знаходзіцца ў цемры і спала пры святле.

У 1951 годзе яна прыняла ўдзел у конкурсе "Міс Ундзіна", у якім заняла другое месца, а ў 1954 годзе перамагла на конкурсе "Міс Егіпет".

З-за сваркі ў сям'і і скасавання заручын Іяланда сыходзіць з дому і ўладкоўваецца ў агенцтва "Донна" манекеншчыцай. У 1953 годзе яна робіць другую аперацыю на вачах, каб пазбавіцца ад касавокасці.

Пасля перамогі на конкурсе "Міс Егіпет" Іяланда прапанавалі здымацца ў кіно. Тады ж яна і бярэ псеўданім «Даліла» у гонар гераіні біблейскай прытчы "Самсон і Даліла". У 1954 годзе яна здымаецца ў невялікіх ролях у фільмах "Маска Тутанхамона" і "Шклянка і цыгарэта". Для фільма "Шклянка і цыгарэта" яна запісвае сваю першую песню "Чорная поўня" (La luna negra).

24 снежня 1954 Іёланда пераязджае ў Парыж.

Парыж[правіць | правіць зыходнік]

У Парыжы ў Іяланды ўзніклі праблемы з працай, да таго ж яна яшчэ не дастаткова добра валодала французскай мовай. Неўзабаве яна вырашыла заняцца спевамі і браць урокі вакалу. Яе настаўнікам спеваў быў Ралан Бержэ. Першыя выступленні праходзілі ў клубе "Віла д'Эстена", дзе яна выконвала песні на італьянскай, французскай і іспанскай мовах. Там яна пазнаёмілася з пісьменнікам і сцэнарыстам Альберам Машарам, які і прапанаваў ёй змяніць літару «л» на «д» у апошнім складзе яе псеўданіма, у выніку Іяланда стала Даліда.

На конкурсе «Нумар адзін заўтрашняга дня», дзе яна выконвала песню Глорыі Ласо "Незнаёмка ў раі" (L'inconnue au paradis) яе заўважылі дырэктар радыёстанцыі "Еўропа 1" Люсьен Марыс і ўладальнік гуказапісваючай фірмы Эдзі Барклай. Аднак яе першая пласцінка "Мадонна" (Madona) з іспанскімі песнямі Глорыі Ласо не мела поспеху.

У 1956 годзе Даліда запісала свой першы хіт "Бамбіна" (Bambino) і падпісала свой першы кантракт з фірмай "Барклай". Да 1957 было прададзена 300000 копій пласцінак з песняй "Бамбіна", і Даліда атрымала свой першы Залаты дыск. Далей рушылі ўслед яе хіты "Гандальер" (Gondolier), "Як раней" (Come prima), "Бывай, бывай Малая" (Ciao, ciao Bambina). Даліда атрымлівае незлічоныя музычныя ўзнагароды, а яе імя і фота не сходзяць з вокладак часопісаў. Яна робіць турнэ па ўсёй Францыі, а затым і Еўропе. У 1958 годзе Даліда ўпершыню выступае ў Амерыцы, дзе імпрэсарыа Элы Фіцджэральд прапанаваў зрабіць ёй бліскучую кар'еру ў ЗША, але яна адмовілася. У 1959 годзе яна з трыумфам вяртаецца ў Каір.

8 красавіка 1961 Даліла выйшла замуж за Люсьена Марыса, да таго часу іх раман працягваўся ўжо 5 гадоў. Падчас гастроляў Даліда пазнаёмілася ў Канах з маладым мастаком Жанам Сабескі, у якога адразу закахалася. Люсьен Марыс не змог змірыцца з здрадай і яны развяліся па ініцыятыве Даліды.

У снежні 1961 года Даліда ўпершыню выступае ў "Алімпіі" у якасці зоркі, пасля чаго адпраўляецца ў турнэ ў Ганконг і В'етнам. Улетку 1962 Даліда купіла асабняк на Манмартры, у якім яна жыла да канца свайго жыцця.

Смерць[правіць | правіць зыходнік]

З пачатку 1987 года Даліла знаходзілася ў пастаяннай дэпрэсіі, аднак не спыняла творчую дзейнасць: Даліда прысутнічала на прэміі «Сезар», зрэдку з'яўлялася на тэлебачанні, у канцы красавіка дала апошні канцэрт у Анталіі, які прайшоў з аншлагам, правяла традыцыйную сустрэчу са сваім фан-клубам, разглядала сцэнарый мюзіклу «Клеапатра», дзе Далілзе адводзілася галоўная роля. Вонкава для прыхільнікаў і простага гледача нічога не прадвяшчала трагедыі. Аднак спявачка ўсё больш востра адчувае сваю адзіноту і ўсё выразней усведамляе, што, дамогшыся неверагоднага поспеху як спявачка, яна пацярпела поўнае фіяска ў асабістым жыцці: у яе няма ні мужа, ні дзіцяці, гады пачынаюць гнясці яе.

«Я нямала пражыла і шмат дасягнула. Але ў маім жыцці штосьці не спрацавала», - сказала неяк спявачка. У ноч з другога на 3 мая 1987 года Даліла скончыла жыццё самагубствам, прыняўшы вялікую дозу снатворнага, запіўшы яго віскі. На стале засталася запіска: "Жыццё для мяне стала невыносным. Прабачце мяне». Яе сэрца спынілася 3 мая каля 11 гадзін раніцы. 7 мая адпяванне і пахаванне спявачкі на могілках Манмартр набылі сапраўды нацыянальны маштаб - развітацца з легендай прыйшоў практычна ўвесь Парыж.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]