Латунь

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Латунь (стараням. Latun): сплаў медзі і цынку (да 50 %) з магчымымі дамешкамі невялікай колькасці легіравальных элементаў.

Латунь вядомая са старажытных часоў. Належыць да групы медных сплаваў. Шчыльнасць 8300—8800 кг/м³; трываласцьв) да 600Мн/м²; высокая электра- і цеплаправоднасць.

Л. З утрыманнем цынку да 10 % называюць тампакамі, ад 10 да 20 % — паўтампакамі. Гэтыя Л. маюць высокай пластычнасцю і ўстойлівасцю да карозіі, выкарыстоўваюцца для вырабу радыятарных труб і да т. п. Л з утрыманнем каля 30 % Zn называюць «патроннай», яна добра апрацоўваецца штампоўкай, прасаваннем, валачэннем.

У шматкампанентныя Л. для атрымання лепшых механічных і антыкаразійных уласцівасцяў дадаюць алюміній, волава, жалеза, марганец, нікель, крэмній, свінец і інш. элементы (разам да 10 %). Выкарыстоўваюць для розных мэтаў у машынабудаванні і ў мастацкіх вырабах.

Гл. таксама: латуніраванне, бронза, манетны сплаў.