Рэзістар

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Рэзістары з колернай маркіроўкай розных наміналаў і дакладнасці

Рэзістар — пасіўны элемент электрычнага ланцугу, у ідэальным выпадку характарызуецца толькі супраціўленнем электрычнаму току, гэта значыць, для ідэальнага рэзістара выконваецца закон ома для аднароднага ўчастку ланцугу: ~U(t) = R \cdot I(t). Рэальныя рэзістары таксама маюць паразітную ёмістасць, паразітную індуктыўнасць і нелінейную вольт-амперную характарыстыку.

Электрычныя функцыянальнасць рэзістара вызначаецца яго супорам, гэта значыць камерцыйныя рэзістары вырабляюцца ў дыяпазоне большым чым на дзевяць парадкаў. Тэмпературны каэфіцыент супраціву таксама можа прадстаўляць цікавасць. Практычныя рэзістары таксама маюць паказчык максімальнай магутнасці, якая павінна перавышаць чаканую рассейваную магутнасць рэзістара. Рэзыстары з больш высокімі паказчыкам магутнасці фізічна больш буйнейшыя, а таксама для іхнай працы могуць спатрэбіцца радыятары. У высакавольтавых ланцугах часам увага павінна быць нададзена максімальнай намінальнай працоўнай напрузе рэзістараў.

Практычныя рэзістары маюць індуктыўнасць і невялікую ёмістасць, гэтыя характарыстыкі могуць мець важнае значэнне для высокачастотных прыбораў. У малашумлівых узмацняльніках і перадузмацняльніках, шумавыя характарыстыкі рэзістараў могуць выклікакь праблемы. Непажаданая індуктыўнасць, лішні шум і тэмпературны каэфіцыент у асноўным залежаць ад тэхналогій, якія выкарыстоўваюцца ў вытворчасці рэзістараў.

Спасылкі[правіць]