Ульф фон Эйлер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ульф фон Ойлер
Ulf von Euler
Ulf von Euler.jpg
Дата нараджэння:

7 лютага 1905({{padleft:1905|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:7|2|0}})

Месца нараджэння:

Стакгольм

Дата смерці:

9 сакавіка 1983({{padleft:1983|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:9|2|0}}) (78 гады)

Месца смерці:

Стакгольм

Краіна:

Швецыя

Навуковая сфера:

фізіялогія, фармакалогія

Ульф Свантэ фон Эйлер[1] (шведск.: Ulf Svante von Euler; 7 лютага 1905, Стакгольм, Швецыя — 9 сакавіка 1983) — шведскі фізіёлаг і фармаколаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (1970) «за адкрыцці, якія датычацца гумаральных перадатчыкаў ў нервовых канчатках і механізмаў іх захоўвання, выдзялення і інактывацыі». Эйлер адкрыў простагландын і норадрэналін.

Роднасныя сувязі[правіць | правіць зыходнік]

Ульф фон Эйлер быў сынам Ханса фон Эйлер-Хельпіна — члена Каралеўскай швецкай акадэміі навук, замежнага члена АН СССР. Таксама ён з'яўляецца нашчадкам вялікага матэматыка Леанарда Эйлера.

Зноскі

  1. Напісанне Ульф Свантэ фон Эйлер у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах., Т.18., кн.1, Мн., 2004, С.50

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]