The Legend of Zelda: Ocarina of Time

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці


The Legend of Zelda: Ocarina of Time

The Legend of Zelda: Ocarina of Time (яп.: ゼルダ の 伝説 時 の オカリナ Дзэруда але Дэнсэцу Токі але акарыны?) — прыгодніцкая відэагульня, распрацаваная і апублікаваная Nintendo для гульнявой кансолі Nintendo 64 як чарговая частка папулярнай серыі The Legend of Zelda. За ёй рушыў услед сіквел The Legend of Zelda: Majora `s Mask.

Ocarina of Time — пятая па ліку гульня серыі, аднак па храналогіі апісваных падзей яна з'яўляецца прыквелам да чатырох якія выйшлі раней.

Дзеянне гульні разгортваецца ў каралеўстве Хайрул. Галоўны герой гульні Лінк адпраўляецца ў падарожжа, каб спыніць Гэнондорфа (Ganondorf) (галоўнага ворага прынцэсы Зельден і асноўнага антогониста гульняў серыі, у першых гульнях ён клікаўся Ganon). Гэнондорф, у спробе захапіць Хайрул, імкнецца займець артэфакт, вядомы як Трифорс (Triforce), які здольны выконваць жаданні таго, хто ім валодае. Каб спыніць яго, Лінк падарожнічае ў часе з дапамогай музычнага інструмента, акарыны Часу (The Ocarina of Time).

Гульня Ocarina of Time атрымала шырокае прызнанне крытыкаў і мела вялікі камерцыйны поспех. Было прададзена больш 7,6 мільёноў копій, гульня была прызнаная самай прадаванай гульнёй 1998 года (нягледзячы на ​​тое, што паступіла ў продаж толькі ў лістападзе). Ocarina of Timeатрымала найлепшыя ацэнкі ад шматлікіх гульнявых выданняў і паднялася на вышэйшыя месцы ў рэйтынгах. У пачатку 2006 яна была названа выданнем Nintendo Power «лепшай гульнёй, выпушчанай для кансолі Nintendo». Часопіс Edge змясціў гульню на першае месца ў дзесятцы «Лепшых гульняў усіх часоў» [1].

Геймплэй[правіць | правіць зыходнік]

Ocarina of Time гэта 3D Экшэн-адвенчура з элементамі РПГ, квэста і паззл -гульняў. Гулец кіруе гульнявым персанажам па імя Лінк (англ.: Link) ад трэцяй асобы, выкарыстоўваючы схему кіравання, якая стала звыклай для сучасных гульняў, але рэвалюцыйную на момант выхаду гульні. Першапачаткова Лінк узброены мечам і шчытам, таксама ён можа выкарыстаць кідальнае зброю, бомбы і свае магічныя здольнасці. Падчас бою Лінк можа факусавацца на сваім суперніку з дапамогай новай функцыі, званай «Z Targeting» (L Targeting ў версіі для GameCube). Калі выкарыстоўваецца гэтая тэхніка, камера варта за мэтай і Лінк пастаянна знаходзіцца да яе асобай. Кідальная зброя будзе аўтаматычна накіравана на мэту, што вызваляе гульца ад неабходнасці весці прыцэльвання ўручную. У гульні, акрамя баёў з супернікамі, часта даводзіцца звяртацца да хітрасці і праяўляць кемлівасць, што характэрна для гульняў гэтай серыі.

Лінк павялічвае сваю сілу і развівае новыя здольнасці, збіраючы прадметы і зброя ў сутарэннях і на паверхні. Ocarina of Time змяшчае некалькі дадатковых квэстаў, выкананне якіх апцыянальна і не можа паўплываць на праходжанне ўсёй гульні. Паспяхова выкананы дадатковы квэст дае Лінкі новы від зброі або здольнасць. У адным з такіх дадатковых квэстаў Лінк абменьваецца прадметамі, якія ён сам не можа выкарыстаць, з іншымі персанажамі. У выніку шэрагу абменаў Лінк можа атрымаць двухручны меч (Biggoron Sword). У іншым квэсты ён атрымлівае ў распараджэнне каня, што дазваляе яму перамяшчацца хутчэй, але абмяжоўвае ў выкарыстанні лука. Гэты недахоп быў выпраўлены ў рушылі гульнях серыі The Legend of Zelda.

На пачатковым этапе гульні Лінк атрымлівае акарыне, музычны духавы інструмент, які пазней мяняе на акарыне Часу (The Ocarina of Time). На працягу ўсёй гульні Лінк развучвае 12 мелодый, якія дазваляюць яму вырашаць музычныя галаваломкі і перамяшчацца ў прасторы і часу. Акарыны Часу таксама патрэбна для таго, каб дабрацца да Галоўнага меча (Master Sword) у Храме часу (The Temple of Time). Калі Лінк бярэ меч, ён перамяшчаецца на 7 гадоў у будучыню і становіцца дарослым. Маленькі Лінк і дарослы Лінк валодаюць рознымі здольнасцямі. Напрыклад, толькі дарослы Лінк можа выкарыстаць лук фей (Fairy Bow), і толькі маленькі Лінк можа прабрацца ў вузкія лаз ы. Выкарыстоўваючы меч, Лінк можа вольна перамяшчацца паміж двума перыядамі часу.

Карта і размяшчэнне[правіць | правіць зыходнік]

Ocarina of Time пачынаецца ў Хайруле, выдуманым каралеўстве, акружаным полем Хайрул. У ім разгортваюцца падзеі большасці гульняў серыяла The Legend of Zelda. Поле Хайрул служыць цэнтрам, якія злучаюць некалькі аддаленых абласцей каралеўства з рознай тапаграфіяй. Некаторыя з іх населеныя рознымі расамі Хайрула: Хилианцами (Hylians), гарана (Gorons), народам Зоран (Zoras), народам Кокири (Kokiri) і Герудо (Gerudo). Кожная раса ў асноўным застаецца ў межах свайго рэгіёну і варта сваіх правілах.

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Гульня пачынаецца з таго, што фея Неви (Navi) будзіць Лінкі ад начнога кашмару. Вялікае дрэва Дэку (the Great Deku Tree), абаронца лесу, паслала Неви, каб яна прывяла да яго Лінк, так як Дрэва было схільна праклятыя і яго чакае хуткая смерць. Лінк пазбаўляе Дрэва ад праклёну, але не можа выратаваць ад завядання. Дрэва Дэку распавядае Лінк, што кароль Герудо Гэнондорф шукае спосаб захапіць землі Хайрула, і Лінк павінен спыніць яго. Дрэва Дэку дае Лінкі Святы Камень лесу (the Sacred Stone of Forest), таксама вядомы яксмарагд Кокири, і пасылае яго ў Хайрул пагаварыць з прынцэсай лёсу, Зельден. Пасля размовы Дрэва Дэку памірае.

У замку Хайрул Лінк сустракаецца з прынцэсай Зельден, якая расказвае яму пра сон пра будучыню Хайрула і паведамляе, што прадбачыла з'яўленне Лінк. Яна верыць, што Гэнондорф, кароль пустыні, шукае Трифорс, святую рэліквію Святога Царства, якая дае яе ўладальніку магутнасць бога. Апісанне Гэнондорфа супадае з апісаннем чалавека, які забіў Вялікае Дрэва Дэку. Зельден просіць Лінкі адшукаць два святых каменя, каб ён змог увайсці ў Святое Царства і дабрацца да Трифорса раней Гэнондорфа.

Лінк знаходзіць камяні і вяртаецца ў замак, дзе становіцца сведкам таго, як Гэнондорф выкрадае Зельден. Убачыўшы Лінк, Зельден кідае акарыне Часу ў замкавы роў. Пасля таго, як Лінк дастае акарыне з вады, Зельден тэлепатычна вучыць яго Песні Часу. Гэтая песня ў спалучэнні са святымі камянямі дазваляе Лінкі адкрыць дзверы, якая вядзе ў Святое Царства. За дзвярыма Лінк знаходзіць Галоўны меч (Master Sword), магічнае зброю, створанае для барацьбы са злом. Як толькі ён забірае меч з пастамента, з'яўляецца Гэнондорф, які варта за ім у Святое Царства і захоплівае Трифорс.

Сем гадоў праз Лінк прачынаецца і бачыць перад сабой пастарэлага мудраца Рауру (Rauru). Рауру распавёў Лінк, што яго душа была ізалявана сем гадоў, да таго часу калі ён зможа звяртацца з Галоўным мячом і адолець Гэнондорфа. Рауру — старажытны Мудрэц Свету (Sage of Light), адзін з Сямі Мудрацоў, якія ахоўваюць Трифорс. Сем мудрацоў могуць заключыць у турму Гэнондорфа ў Святым Царстве. Але шэсць іншых мудрацоў былі пазбаўленыя сваіх здольнасцей з-за таго, што Гэнондорф ператварыў Хайрул у Зямлю цемры. Пад уладай Гэнондорфа, Хайрул хутка прыйшоў у заняпад і адбылося шмат няшчасцяў. Лінк вярнуўся ў Хайрул і сустрэўся з загадкавым Шэйко (Sheik), які дапамог яму вызваліць пяць храмаў ад пачвар Гэнондорфа. Сіла гэтых храмаў дапаможа вярнуць мудрацам іх здольнасці, і яны дапамогуць вызваліць Хайрул ад тыраніі Гэнондорфа.

Пасля вяртання пяці мудрацоў Шэйко апынуўся мужчынскім увасабленнем Прынцэсы Зельден і Сёмым мудрацом. Ён распавёў Лінк, што паколькі душа Гэнондорфа нячыстая, Трифорс распаўся на тры часткі, як толькі ён да яго дакрануўся, як і было сказана ў старажытным прароцтве. Гэнондорф атрымаў Трифорс Сілы (the Triforce of Power), Зельден — Трифорс Мудрасці (the Triforce of Wisdom), а Лінк стаў уладальнікам Трифорса адвагі (the Triforce of Courage). Калі Зельден дала Лінкі чароўныя Стрэлы Свету (Light Arrows), неабходныя для таго, каб адолець Гэнондорфа, злыдзень злавіў Зельден у крышталь і перамясціў яе ў сваю вежу. Пасля гэтага пакінутыя шэсць мудрацоў дапамаглі Лінкі пракрасціся ў вежу, дзе Лінк перамог Гэнондорфа. З дапамогай сілы ўсіх сямі мудрацоў Гэнон быў зачынены ў Святым Царстве. Тады Зельден забрала акарыне Часу ў Лінкі і адправіла з яе дапамогай Лінкі ў яго цяперашні час, каб ён змог паўнавартасна пражыць сем гадоў свайго жыцця.

Распрацоўка[правіць | правіць зыходнік]

Ocarina of Time была ўпершыню паказана як тэхнічная дэмаверсій на закрытым паказе Nintendo's SpaceWorld ў 1995. Першапачаткова гульня планавалася для выпуску на дысках Nintendo 64 DD, але пазней было прынята рашэнне выпусціць яе на 256-мегабітны картрыдже ёмістасцю 32 мегабайта. Гэта была самая аб'ёмная гульня, якую Nintendo стварыла на той момант. Каманда распрацоўшчыкаў складалася з больш чым 120 чалавек, у тым ліку каскадзёроў, з дапамогай якіх было выраблены захоп рухаў баёў на мячах і перасоўванняў Лінк.

Пакупнікі, якія аформілі на гульню папярэдні заказ, атрымалі скрынку з выпушчаным абмежаваным тыражом калекцыйным варыянтам, у які ўваходзіла залатая пластыкавая карта з надпісам «Калекцыйная Выданне» («Collector's Edition») і картрыдж залатога колеру (што працягвала традыцыю, распачатую яшчэ папярэднімі гульнямі серыі). Попыт на гульню быў настолькі вялікі, што кампанія-ритэйлер Electronics Boutique спыніла папярэднюю продаж, а сайт Imagine Games Network паведаміў, што некаторыя работнікі рознічнага гандлю не ўпэўнены, што Nintendo здольная задаволіць першапачатковы попыт.

Сіквелы[правіць | правіць зыходнік]

За Ocarina of Time рушылі ўслед 4 сіквела:

Majora's Mask — гэта гісторыя пра тое ж Лінк з Ocarina of Time, які падарожнічае ў паралельнай Хайрулу краіне, тэрміны (Termina).

The Wind Waker — дзеянне гульні адбываецца праз сто гадоў пасля падзей, апісаных у Ocarina of Time, ў часе, якое з'явілася вынікам спусташэння свету дарослага Лінк, і нашмат пазней таго, як Хайрул быў затоплены з-за вяртанне Ганона.

Phantom Hourglass — дзеянне гульні разгортваецца амаль адразу пасля The Wind Waker, галоўныя героі — ужо вядомыя Лінк і Зельден.

Twilight Princess — дзеянне гульні можа адбывацца праз нявызначаны прамежак часу пасля падзей Majora's Mask, а таксама можа развівацца паралельна з падзеямі The Wind Waker, але ў першапачатковым Хайруле. Паколькі шматлікія дэталі не тлумачылі Nintendo (акрамя некалькіх згадак у часопісах), немагчыма сказаць дакладна, якім павінен быць парадак прытрымлівання гульняў і колькі гадоў мінула паміж падзеямі кожнай з іх. Аднак жа Сігэру Миямото растлумачыў, штоOcarina of Timeпершая ў сюжэтнай лініі.

Музыка ў гульні[правіць | правіць зыходнік]

Музыка да Ocarina of Time была напісаная кодзе Кондо, кампазітар ам, вядомым сваёй працай над музычным афармленнем ключавых гульняў Nintendo. Музыка ў гульні навеяная мноствам розных фактараў. Доказ гэтаму — выкарыстанне разнастайных музычных стыляў: ад гуллівай мелодыі ў лесе Кокири да іспанскага фламенко ў даліне Герудо. У некаторых лакацыях музычнае афармленне з'яўляецца варыяцыяй мелодыі акарыны, якая выкарыстоўваецца ў дадзенай лакацыі. Саўндтрэк Ocarina of Time аказаў велізарны ўплыў на музычную афармленне ўсіх наступных гульняў серыяла. Twilight Princess утрымлівае некалькі песень, вядомых па Ocarina of Time, якія граюць ролю музычных фонавым. Саўндтрэк быў выпушчаны ў Японіі 18 сне 1998 і ўтрымліваў 82 трэка.

Музыка з Ocarina of Time атрымала пахвалу многіх крытыкаў, а сайт відэагульняў GameSpot пачынаючы з 2001 лічыць гэты саўндтрэк адным з дзесяці лепшых саўндтрэкаў да відэагульням.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

Шырока разрэкламаваная аповесць «Аграмонт», напісаная школьніцай Валерыяй Спиранде, на паверку апынулася пераказаў сюжэту Ocarina of Time[2].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]