Ігар Аляксандравіч Міранкоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігар Міранкоў
Імя пры нараджэнні Ігар Аляксандравіч Міранкоў
Мянушка «Светлагорскі жах»
Дата нараджэння 1969(1969)
Месца нараджэння Светлагорск, БССР
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Belarus.svg Беларусь
Дата смерці 19 чэрвеня 1996(1996-06-19)
Месца смерці Мінск
Прычына смерці Расстрэл
Забойствы
Колькасць ахвяр 6
Перыяд забойстваў 19901993
Матыў сэксуальны
Арышт і пакаранне
Пакаранне Смяротнае пакаранне

Ігар Аляксандравіч Міранкоў (1969 — 19 чэрвеня 1996) — савецкі і беларускі серыйны забойца, у 1990—1993 гадах забіў шэсць хлопчыкаў ва ўзросце ад 9 да 14 гадоў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ігар Міранкоў нарадзіўся ў 1969 годзе ў горадзе Светлагорску Беларускай ССР, дзе пасля пражыў усё жыццё і здзейсніў усе свае злачынствы. Пасля школы Міранкоў быў закліканы да праходжання тэрміновай службы ў складзе Паўночнага Флота. Меліся звесткі аб тым, што яшчэ падчас ваеннай службы ён праяўляў гомасэксуальныя схільнасці і дамагаўся да таварышаў па службе. Следчы па справе Міранкова Алег Літошкі казаў, што, магчыма, яго самога першапачаткова згвалтавалі маракі, што потым прывяло да дэфармацыі псіхікі Міранкова[1].

Вярнуўшыся ў Светлагорск, Міранкоў уладкаваўся на працу, купіў матацыкл «Ява» і стаў жыць звычайным жыццём. Міранкоў быў абсалютна незаўважным чалавекам. Літошкі пасля расказваў так:

" …Калі б ён быў у натоўпе, я б яго не заўважыў. Зусім непрыкметны чалавек. Але ён мог падтрымаць гутарку. Вёў размову на розныя тэмы ...[1] "

Серыя забойстваў[правіць | правіць зыходнік]

Першае забойства Міранкоў здзейсніў 2 чэрвеня 1990 года. Яго ахвярай стаў 13-гадовы хлопчык, які гуляў у лесе. Маньяк напаў на яго, згвалціў і забіў ударамі нажа. 16 красавіка 1991 года пры падобных абставінах ім быў забіты 10-гадовы хлопчык. Забойства дзяцей спачатку разам ніхто не звязаў, але Міранкоў вырашыў часова стаіцца. За ўвесь 1992 год ён не здзейсніў ні аднаго забойства, таму што ў 1991 годзе быў асуджаны на тры гады папраўчых работ за рабаванне. Паколькі Міранкоў быў на добрым рахунку, яму часта падавалі трохдзённыя адпачынкі, падчас якіх ён і здзяйсняў свае забойства.

20 сакавіка 1993 года Міранкоў здзейсніў трэцяе забойства 9-гадовага хлопчыка, а 30 сакавіка — чацвёртае забойства. У горадзе пачалася паніка, людзі будавалі версіі аб тым, што дзяцей выкрадаюць адэпты «Белага братэрства», цыганы альбо злачынныя групоўкі. Летам 1993 года Міранкоў выкраў і забіў яшчэ двух дзяцей, а восенню іх цела выявілі ў лесе. Бацькі выйшлі на вуліцы Светлагорска, арганізавалі пікетаванне раённай адміністрацыі, стварылі камітэты самаабароны[2].

Арышт, следства і суд[правіць | правіць зыходнік]

27 красавіка 1994 года Ігара Міранкова арыштавалі за крадзеж бензіну і махлярства са страхоўкай. Ён прызнаў сваю віну і быў заключаны пад варту. 14 мая 1994 года яго выклікалі на допыт па справе аб знікненнях і забойствах дзяцей. Пасля гэтага ён прызнаўся ў здзяйсненні шасці забойстваў. Беларускія ўлады вырашыліся на беспрэцэдэнтныя меры — справа была засакрэчана, і рассакрэчаныя толькі ў 2007 годзе, Міранкова змясцілі ў адзіночную камеру горада Рэчыца, а следчыя эксперыменты праводзіліся ў рамках павышаных мер бяспекі падследнага. Следства доўжылася больш за год, пасля чаго крымінальная справа была перададзеная ў суд, які прысудзіў Ігара Аляксандравіча Міранкова да вышэйшай меры пакарання — смяротнага пакарання праз расстрэл. 19 чэрвеня 1996 года прысуд быў прыведзены ў выкананне ў СІЗА № 1 горада Мінска.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Светлогорский кошмар (руск.) . Документальный детектив (2007 год). Архівавана з першакрыніцы 21 чэрвеня 2012. Праверана 28 верасня 2010.
  2. ИГОРЬ МИРЕНКОВ — «СВЕТЛОГОРСКОЕ ДЕЛО» (руск.) . Большая онлайн библиотека e-Reading (1995 год). Архівавана з першакрыніцы 21 чэрвеня 2012. Праверана 28 верасня 2010.