Паўночны флот ВМФ Расіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Паўночны флот ВМФ ВС Расіі
Sleeve Insignia of the Russian Northern Fleet.svg
Гады існавання 11 мая 1937
Краіна Сцяг Расіі Расія
Падпарадкаванне Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі
Уваходзіць у Ваенна-Марскі Флот Расійскай Федэрацыі
Тып Ваенна-марскі флот
Дыслакацыя Севераморск
Удзел у Другая сусветная вайна
Халодная вайна
Знакі адрознення Ордэн Чырвонага Сцяга
Камандзіры
Дзеючы камандзір віцэ-адмірал Уладзімір Каралёў
Пункты базавання Паўночнага флоту

Паўночны флот — аператыўна-стратэгічнае аб'яднанне ваенна-марскога флоту Расіі, самы «малады» з усіх ваенных флатоў Расіі. Утвораны 1 чэрвеня 1933 года як Паўночная ваенная флатылія пасля таго, як з Балтыйскага флоту праз Беламорска-Балтыйскі канал перайшлі дзве групы караблёў, у тым ліку тры падводныя лодкі тыпу Д. 11 мая 1937 года флатылія была ператворана ў Паўночны флот.

Асноўнае месца базавання — ЗАТУ Севераморск. Аснову сучаснага Паўночнага флоту складаюць атамныя ракетныя і тарпедныя падводныя лодкі, ракетаносная і супрацьлодачная авіяцыя, ракетныя, авіяносныя і супрацьлодачныя караблі.

На флоце базуецца адзіныя ў Расіі цяжкі авіяносны крэйсер «Адмірал флоту Савецкага Саюза Кузняцоў» і полк палубнай авіяцыі. Паўночны флот самы моцны з усіх флатоў Расіі.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

  • Цяжкі авіяносны крэйсер — 1
  • Ракетны крэйсер — 2 (і 1 не ў страю)
  • Супрацьлодачны карабель — 13 (і 2 не ў страю)
  • Эскадраны мінаносец — 1 (і 1 не ў страю)
  • Карвет — 1
  • Малы ракетны карабель — 3
  • Тральшчык — 8
  • Дэсантны карабель — 5 (і 1 не ў страю)
  • Атамных падводных лодак — 24 (і 6 не ў страю)
  • Атамных падводных станцый — 6
  • Дызельных падводных лодак — 8