Абарона Харбіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Абарона Харбіна
Асноўны канфлікт: Японская інтэрвенцыя ў Маньчжурыю
Дата

25 студзеня4 лютага 1932 года

Месца

Харбін, Маньчжурыя

Вынік

перамога японцаў

Праціўнікі
Flag of the Republic of China.svg Кітайская Рэспубліка:
Армія самаабароны правінцыі Цзілінь
Flag of Japan (1870–1999).svg Японская імперыя:
Квантунская армія
Камандуючыя
Кітайская Рэспубліка Дзін Чаа Сцяг Японскай імператарскай арміі Тамон Дзіро
Сілы бакоў
30 000 невядома
Страты
1800 невядома
 
Япона-кітайская вайна (1937—1945)
Перадгісторыя канфлікту
Маньчжурыя (1931—1932) (Мукдэн Нэньцзян Хэйлунцзян Цзіньчжоу Харбін) • Шанхай (1932) Маньчжоу-го Жэхэ Сцяна Унутраная Манголія (Суюань)
Першы этап (ліпень 1937 — кастрычнік 1938)
Мост Лугаўцяа Пекін-Цяньцзінь Чахар Шанхай (1937) (Склад Сыхан) • Чыг. Бэйпін—Ханькоу Чыг. Цяньцзінь-Пукоу Таюань (Пінсінгуань  · Сінькоу)  · Нанкін Сюйчжоу · Тайэрчжуан Пн.-У.Хэнань (Ланьфэн) •Амой Чунцын Ухань (Ваньцзялін) • Кантон
Другі этап (кастрычнік 1938 — снежань 1941)
(Хайнань)Наньчан(Рака Сюшуй)Суйсянь і Цзапян(Шаньтоу)Чанша (1939)Пд. Гуансі(Куньлуньская цясніна)Зімнее наступленне(Уюань)Цзааян і ІчанБітва ста палкоўПн. В'етнамЦ. ХубэйПд.ХэнаньЗ. Хубэй (1941)ШангааПаўднёвая ШаньсіЧанша (1941)
Трэці этап (снежань 1941 — верасень 1945)
Чанша (1942)Бірманская дарога(Таунгу)(Енангяунг)Чжэцзян-ЦзянсіСалуінЧунцынская кампаніяЗ. Хубэй (1943)Пн.Бірма-З.ЮньнаньЧандэ«Іці-Го»(Ц.ХэнаньЧанша (1944)Гуйлінь-Лючжоу)Хэнань-ХубэйЗ.ХэнаньЗ.ХунаньГуансі (1945)
Савецка-японская вайна

Абарона Харбіна — бітва паміж войскамі Кітайскай рэспублікі і Японскай імперыі, што адбылася ў час японскага ўварвання ў Маньчжурыю.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля паразы пад Цыцыкарам генерал Ма Чжаньшань адступіў у Хайлунь, адкуль спрабаваў кіраваць правінцыяй Хэйлунцзян. У перамовы з ім уступіў японскі палкоўнік Кэндзі Даіхара, у надзеі дамагчыся прызнання генералам (а той кантактаваў з Чжанам Сюэлянам) марыянеткавых урадаў на манчжурских тэрыторыях, у прыватнасці, у Гірыне (Цзіліні). Правінцыя была падзелена паміж чыгуначнымі войскамі гаміньданаўскага генерала Дзіна Чаа і пра-па-японску наладжанымі часткамі генерала Сі Ця. Чжаньшань, папулярная персона сярод кітайцаў, не спяшаўся пераходзіць на бок ворага і, для ціску на яго, напачатку студзеня Доихара папрасіў Сі Ця пачаць наступ на Харбін і Хайлунь. Дын Чаа рэарганізаваў свае часткі ў «Армію самооброны Цзіліня» і заклікаў жыхароў Харбіна далучыцца да яго гарнізона, 25-га Чжан Сюэлян загадаў Чаншану спыніць перамовы. Даіхара пацярпеў паразу ў перамовах, а войскі Сі Ця адступілі пасля недоўгачасовай бітвы з Армію самаабароны.

Для апраўдання ўмяшання ва ўнутрыкітайскі канфлікт агенты Даіхары арганізавалі хваляванні ў Харбіне, падчас якіх загінулі чацвёра японскіх супрацоўнікаў. Японскія войскі былі заняты на іншых франтах, толькі 2-я пяхотная дывізія генерала Тамона Дзіро пасля працяглага наступлення вярнулася на адпачынак у Мукдэн. 28-га яна пачала пры 30-градусным марозе пасоўванне да Харбіна. Да 4-га лютага яны завяршылі атачэнне горада. 17-гадзінная бітва за горад характарызавалася адступам дрэнна навучаных кітайскіх ратнікаў пад агнём артылерыі і бамбардзіровак з брыючага лёту. Чао адступіў на паўночны ўсход, уніз па плыні Сунгары.

Даіхара прапанаваў Ма Чжаньшаню мільён долараў ЗША золатам на стварэнне арміі Маньчжоў-го, 14-га лютага той пагадзіўся і быў прызначаны губернатарам Хэйлунцзяна. 27-га Цін Чаа спыніў супраціўленне, што спыніла заваяванне Маньчжурыі. Зрынуты ў 1911-м імператар Пу І быў абвешчаны Вярхоўным кіраўніком Маньчжоў-го, Чаншан у даданні да паста губернатара стаў міністрам абароны.