Адам Аляксандравіч Паўлюкавец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Адам Аляксандравіч Паўлюкавец Pauliukavec.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 4 снежня 1939(1939-12-04)
Месца нараджэння: г. Лунінец, Брэсцкая вобласць, БССР
Дата смерці: 30 кастрычніка 1994(1994-10-30) (54 гады)
Месца смерці: г. Мінск, Рэспубліка Беларусь
Альма-матар: Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут замежных моў
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, публіцыст, перакладчык

Адам Аляксандравіч Паўлюкавец (4 снежня 1939, г. Лунінец, Брэсцкая вобласць, БССР — 30 кастрычніка 1994, г. Мінск, Рэспубліка Беларусь) — беларускі паэт, публіцыст, перакладчык[1], паліглот (свабодна валодаў беларускай, эсперанта, рускай, польскай, англійскай і французскай мовамі).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Быў апошнім (сёмым) дзіцем[2]. Бацька Аляксандр Адамавіч (06.06.1901 — 23.12.1951) працаваў кладаўшчыком на базе па перапрацоўцы садавіны і гародніны. Афіцыйная прычына смерці — сухоты. Яго жонка Кацярына Данілаўна (23.11.1906 — 25.12.1980) працавала пасудамыйкай.

Пра раннія гады жыцця А. А. Паўлюкаўца амаль нічога не вядома, бо дакументы ў архівах не захаваліся. Вядома[3], што ён пайшоў у першы клас школы № 1 г. Лунінца ў 1948 годзе. 28 лютага 1954 года атрымаў камсамольскі білет. У 1958 годзе скончыў школу і паступіў на першы курс Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута замежных моў (французскі факультэт), адкуль быў адлічаны ў сакавіку 1960 года (прычыну высветліць не атрымалася). Некаторы час працаваў на цаліне. У лістападзе 1960 года, пасля сканчэння ўборачнага сезона, вярнуўся ў г. Лунінец, адкуль Лунінецкім раённым аддзелам культуры быў накіраваны ў Гродзенскую школу кінамеханікаў. Спыніў навучанне ў сувязі з тым, што быў прызваны ў рады Савецкай арміі.

Вокладка кнігі Адама Паўлюкаўца «Мова эсперанта»

Менавіта ў арміі А. А. Паўлюкавец знаёміцца з мовай эсперанта. У ліпені 1963 года, атрымаўшы добрую характарыстыку з боку камандавання, зноў паступае на першы курс Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута замежных моў. Падчас навучання праходзіў практыку ў школе. У жніўні 1966 года ўдзельнічаў у сустрэчы эсперантыстаў у Балгарыі. Некалькі гадоў быў старшынёй студэнцкага клуба эсперантыстаў. Пазней атрымаў пасаду сакратара Міжнароднага саюза студэнтаў-эсперантыстаў. У чэрвені 1968 года паспяхова скончыў інстытут, атрымаўшы спецыяльнасць настаўніка англійскай і французскай мовы.

Пасля сканчэння вышэйшай навучальнай установы працаваў настаўнікам у сярэдняй школе. З сярэдзіны 1980-х гадоў — рабочы на Мінскім заводзе шасцярон, пасля — кандуктар у грамадскім транспарце (інфармацыя не пацверджана). Сябры і знаёмыя згадвалі, што на нізкакваліфікаваную працу ён трапіў праз праблемы з алкаголем.

Асабістае жыццё А. А. Паўлюкаўца склалася няўдала. У канцы 1970-х гадоў ён знаёміцца ў бібліятэцы са сваёй будучай жонкай — Ганнай. Агульных захапленняў у іх не было. Жонка да канца жыцця не падзяляла нацыяналістычных поглядаў мужа наконт Беларусі, не падтрымлівала ягонае захапленне эсперанта. Па ўспамінах сяброў, жылі яны як чужыя людзі. Дзяцей пасля сябе не пакінулі. Вядома, што жонка была ўдзельніцай адной з рэлігійных сект, да якой неўзабаве далучыўся і муж.

Помнік на магіле Адама Паўлюкаўца

Апошнія гады свайго жыцця А. А. Паўлюкавец прысвяціў выкладанню эсперанта ў мінскіх гуртках (усе заняткі былі бясплатныя), самастойна выдаваў машынапісны часопіс «Эсперантыст Беларусі» (з 15 мая па 25 снежня 1988 года выйшла 14 нумароў), падрыхтаваў і выдаў падручнік «Мова эсперанта» (Мінск, 1992), пісаў вершы, у тым ліку на эсперанта, падтрымліваў сувязь з разнастайнымі арганізацыямі, звязанымі з гэтай мовай. Сродкі на жыццё атрымліваў дзякуючы перакладам для рэлігійных арганізацый.

Памёр пры малавядомых абставінах. Пахаваны на могілках у Міханавічах (участак 22, рад 2, месца 2). Помнік быў усталяваны ў 2002 годзе, агароджа — у 2012-м[4] дзякуючы сродкам, якія змаглі сабраць эсперантысты з розных краін свету.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. http://krytyka.by/by/page/reviews/litaratura-ahliady/6647
  2. Звесткі пра бацькоў А. А. Паўлюкаўца ўзяты з прыхадской кнігі Лунінецкага прыхода І акругі благачынія Лунінецкага павета Палескай епархіі.
  3. Біяграфічныя звесткі пра А. А. Паўлюкаўца, датычныя школьных і студэнцкіх гадоў, а таксама службы ў арміі, узяты з асабовай справы, якая захоўваецца ў архіве Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта.
  4. https://by-esperanto.livejournal.com/27264.html

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]